இலங்கையில் காலனித்துவத்தின் இறுதிக் காலப்பகுதியில் அரசியல் சீர்திருத்தத்துக்கு வழிகோலிய உடனடி பின்புலக் காரணியாக இருந்தது இரண்டாம் உலக மகா யுத்தமே. இதன்போது பிரித்தானிய ஏகாதிபத்தியத்தின் ஆட்சிக்குட்பட்டிருந்த நாடுகளில் வெளிக்கிளர்ந்த சுதந்திரப் போராட்டங்களும் உக்கிரம் பெற்றுக் கொண்டிருந்தன. இலங்கையின் அண்மைய நாடான இந்தியாவிலும் சுயராஜ்யப் போராட்டம் வேகமுற்றுக் கொண்டிருந்த போது இலங்கையர்களும் இலங்கைக்கான சீர்திருத்தக் கோரிக்கைகளை உயர்த்திப் பிடித்தனர்.

அன்று அரசாங்க சபையில் அங்கம் வகித்து வந்த உயர் மத்திய தர வர்க்கத் தலைவர்கள் டொனமூர் திட்டம் தொடர்பாகவும் அதிருப்தியுற்றிருந்தனர். அது போதுமானதல்ல என்றும், அதற்கு மாற்றாக மேலதிகமாக சீர்திருத்தக் கோரிக்கைகளையும் வேண்டி நின்ற போது அதனைக் கருத்திற் கொள்ளாமலிருக்க பிரித்தானியருக்கு இயலவில்லை.

வெறும் சீர்திருத்தவாத கோரிக்கைகளை மாத்திரமே முன்வைத்து வந்த இலங்கையை தமது காலனித்துவ நாடுகளிலேயே சிறந்த ”மாதிரிக் காலனி” (Model Colony) என்றே பிரித்தானியா அழைத்து வந்தது. எனவே, சீர்திருத்தக் கோரிக்கைகளில் ஓரளவானதை வழங்கி இலங்கையரை திருப்திப்படுத்திவிட பிரித்தானியாவும் தயாராக இருந்தது. என்ற போதும் 1939 செப்டெம்பரில் ஆரம்பித்த இரண்டாம் உலக மகா யுத்தத்தைக் காரணம் காட்டி அச்சீர்திருத்தக் கோரிக்கைகளைக் கூட பின்போட்டு வந்தது. 1940ஆம் ஆண்டு பிரித்தானிய அரசு தமது அறிக்கையொன்றின் மூலம் போர் நிலை காரணமாக அரசாங்க சபையின் காலத்தை மேலும் இரண்டு வருடங்களுக்கு நீடிப்பதாக அறிவித்தது. அதன் காரணமாக 1941ஆம் ஆண்டு நடத்தப்படவிருந்த பொதுத்தேர்தலும் பின்போடப்பட்டது. இப்படிப் பின்போட்டமைக்கு இன்னொரு காரணமும் சொல்லப்படுவதுண்டு. அப்போது மிகவேமாக வளர்ச்சியுற்று வந்த இடதுசாரிகளின் செல்வாக்கானது தமது இருப்புக்கு அச்சுறுத்தலானதென்றும், சீர்திருத்தவாத தேசிய சக்திகளை தமக்குச் சாதகமாகத் தயார்படுத்துவதற்கான அவகாசத்தை ஏற்படுத்துவதற்காகவுமே இத்தேர்தல் பின்போடப்பட்டதும் ஒரு காரணம்.

1941ஆம் ஆண்டு பிரித்தானிய அரசாங்கம் இன்னொரு அறிவித்தலையும் விடுத்தது. யுத்தம் முடிவடைந்தவுடனேயே அரசியல் சீர்திருத்தம் இடம்பெறும் என்பதே அது. சீர்திருத்தவாதத் தலைவர்கள் இம்முறை சீர்திருத்தக் கோரிக்கைகளுடன் மாத்திரம் நின்று விடாது ”டொமினியன்” அந்தஸ்தைக் கோரிநின்றனர்.

உலக மகா யுத்தம் பல நாடுகளுக்குப் பரவி தீவிரமடைந்து கொண்டிருந்த போது பிரித்தானியா தமது நற்குணத்தைக் காட்ட வேண்டியதன் அவசியம் இருந்தது. இந்நிலையில் 1943இல் இன்னொரு அறிக்கையைப் பிரித்தானியா வெளியிட நேரிட்டது.

அதன்படி யுத்தம் முடிந்ததன் பின் பொறுப்புடன் கூடிய அரசியலமைப்பொன்று வழங்கப்படுமென அறிவிக்கப்பட்டது. அவ் ஆட்சி முறையானது பிரித்தானிய முடிக்குட்பட்ட சுயாட்சி முறையாக இருக்குமென்றும், இதனை உருவாக்குவதற்கான ஒரு நகலொன்றை அமைச்சரவையை உருவாக்கும்படி பிரித்தானிய அரசு வேண்டியது. இதனை 1943க்குள் தயாரிக்கும்படியும் நான்கில் மூன்று பெரும்பான்மை பகுதியினரின் ஒப்புதலைப் பெற்ற பின் இதனை நடைமுறைக்கு கொண்டு வரலாமென்றும் அதிலிருந்தது.

”அமைச்சர்களின் நகல்” (Minister’s Draft) எனும் பெயரில் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட இந்த நகல் உண்மையிலேயே அமைச்சர்களால் உருவாக்கப்பட்டது அல்ல. இதனை உருவாக்கியவர் அன்றைய இலங்கைப் பல்கலைக்கழக (பேராதனைப் பல்கலைக் கழக) உபவேந்தராகவிருந்த சேர். ஐவர் ஜெனிங்ஸ் என்பவரே. இது தன்னாலேயே உருவாக்கப்பட்டது என பிற்காலத்தில் சேர்.ஐவர் ஜெனிங்ஸ் எழுதிய ”இலங்கையின் அரசியலமைப்பு” (Constitution of Ceylon) எனும் நூலில் குறிப்பிட்டிருந்தார்.

இந்த நகலுக்கு சிறுபான்மை இனத்தவர்களின் ஆதரவு கிடைக்கவில்லை. குறிப்பாக தமிழ்த் தலைவர்கள் இதனை எதிர்த்தனர். தம்மிடமிருந்து எந்தவித யோசனைகளையும் கேட்டறியாமல் தயாரிக்கப்பட்ட இந்நகல் சிறுபான்மையினங்களுக்கு எதிரானவை என அவர்கள் தெரிவித்தார்கள்.

ஆனாலும், இந்நகலை மீளப் பரிசீலிக்கும்படி அமைச்சர்களால் குடியேற்ற நாட்டுக் காரியதரிசியிடம் கோரப்பட்டது. இந்நகலைப் பரிசீலிப்பதற்குப் பதிலாக பிரித்தானிய அரசு இன்னொரு அறிவித்தலை விடுத்தது. ”1944 அறிக்கை” எனும் பெயரில் அழைக்கப்படும் இவ்வறிக்கையில் ”அமைச்சர்களின் நகலை” நடைமுறைப்படுத்துவதற்கான சாத்தியப்பாட்டை ஆராய்வதற்காக ஒரு ஆணைக்குழு இலங்கைக்கு அனுப்பப்படுமென்றும், யுத்தம் இன்னமும் தொடர்ந்து கொண்டிருப்பதால் அரசாங்க சபையின் காலத்தை மேலும் இரண்டு வருடங்களுக்கு நீடிப்பதாகவும் அதில் தெரிவிக்கப்பட்டிருந்தது.

”1944 அறிக்கை”யை அமைச்சர்கள் எதிர்த்தார்கள். அதனை அரசாங்க சபைக்கு முன்வைக்கு முன்பே அதனை நிராகரித்தார்கள். ஆனாலும், அமைச்சர்களின் எதிர்ப்பின் மத்தியிலும் அது நடைமுறைப்படுத்தப்பட்டது.

இதன் பிரகாரம் 1944 செப்டம்பர் மாதம் அரசியலமைப்பு சீர்திருத்தத்தைப் பரிசீலிப்பதற்கென சோல்பரி ஆணைக்குழு 1944 யூலை 5இல் அமைக்கப்பட்டது. இக்குழு டிசம்பர் 22 இலங்கை வந்தது.

சோல்பரி ஆணைக்குழுவினருக்கு செய்வதற்கு ஒன்றுமில்லை. ”அமைச்சர்களின் நகல்” எனும் பெயரில் சொல்லப்பட்ட ஐவர் ஜெனிங்ஸ் தயாரித்திருந்த அதே திட்டத்தையே தமது ஆணைக்குழுவின் சிபாரிசாக முன்வைத்தது. செனட் சபை எனும் பேரில் மேற்சபையொன்றும் உருவாக்கப்பட வேண்டுமென்றும் அவ்வாணைக்குழு கூறியிருந்தது. சிறுபான்மை இனங்களின் உரிமைகளைப் பாதுகாப்பதற்கு அம்மேற்சபை அனுகூலமாக இருக்குமென சோல்பரி குழு நம்பியது. வேறும் சில சிறு சிறு திருத்தங்கள் செய்தபோதும் ஜெனிங்ஸின் அடிப்படையான திட்டத்தில் பாரிய மாற்றமெதனையும் இது செய்யவில்லை. இறுதியில் ஜெனிங்ஸ் திட்டமானது சோல்பரித் திட்டமாக 1945 ஒக்டோபர் 09இல் முன்வைக்கப்பட்டது.

சோல்பரி அரசியலமைப்பு டொமினியன் அந்தஸ்தை விட சற்றுக் குறைந்திருந்தது. இரண்டாவது உலக யுத்தத்துக்குப் பின் நடந்த தேர்தலில் பிரித்தானியாவில் தொழிற்கட்சி பதவியிலமர்ந்தது. இலங்கைக்கான சீர்திருத்தமும் இந்தத் தொழிற் கட்சி அரசாங்கத்தாலேயே பரிசீலிக்கப்பட்டது.

”சோல்பரித் திட்டம்” பற்றி அன்றைய சபைத் தலைவர் டி.எஸ்.சேனாநாயக்கவுடன் பிரித்தானிய அரசு பேச்சுவார்த்தை நடாத்தியது. அதன் பின் இது ஒரு பிரேரணையாக பிரகடனப்படுத்தப்பட்டது. இந்தப் பிரேரணை 1945ஆம் ஆண்டு நவம்பர் 8 இல் அரசாங்க சபையில் வாக்குக்கு விடப்பட்ட போது 51 வாக்குகள் ஆதரவாகவும் 3 வாக்குகள் எதிராகவும் அளிக்கப்பட்டு நிறைவேற்றப்பட்டது (எஸ்.நடேசன், பீ.தியாகராஜா, ஏ.மகாதேவா ஆகியோர் இதற்கு ஆதரவளித்திருந்தனர்).

1947ஆம் ஆண்டு அது இலங்கைக்கு அனுப்பப்பட்டது. “1947 அரசியல் திட்டம்” என அழைக்கப்படுவது இது தான்.

ஜூன் 18ஆம் திகதி அரசாங்க சபை கூடியபோது பிரித்தானியா இலங்கைக்கு சுயாட்சி (டொமினியன்) வழங்கும் தனது திட்டத்தை அறிவித்தது. அடுத்த மாதமே 4ஆம் திகதி நாடாளுமன்றம் கலைக்கப்பட்டது. ஓகஸ்ட் 15-20 வரை பொதுத் தேர்தல் நடைபெற்றது. இத்தேர்தலின் போது ஐக்கிய தேசியக் கட்சிக்குள் (ஐ.தே.க.வானது இலங்கை தேசிய காங்கிரசும், பண்டாரநாயக்காவின் சிங்கள மகா சபை உட்பட சில அமைப்புக்களையும் இணைத்தே அமைக்கப்பட்டிருந்தது) இருந்த சிங்கள மகா சபையைச் சேர்ந்தவர்கள் கூடிய ஆசனங்களைக் கைப்பற்றியிருந்த போதும் இறுதி நேரத்தில் பண்டாரநாயக்காவால் டி.எஸ்.சேனநாயக்கா பிரதமராக ஆவதற்கு ஆதரவளிப்பதாக வாக்குறுதி அளிக்கப்பட்டிருந்தது. இத்தேர்தலில் சோல்பரி அரசியல் திட்டத்துக்கு ஆதரவு வழங்கிய எஸ்.நடேசன் யாழ்ப்பாணத்தில் எஸ்.ஜே.வி. செல்வநாயகத்தினால் தோற்கடிப்பட்டார். ஏ.மகாதேவா (சேர்.பொன் அருணாசலத்தின் மகன்) ஜி.ஜி.பொன்னம்பலத்தினால் தோற்கடிக்கப்பட்டார்.

செப்டெம்பர் மாதம் 24 அன்று டி.எஸ். பிரதமராகப் பதவியேற்றார். ஒக்டோபர் மாதம் முதலாவது நாடாளுமன்றம் கூடியது. அதே மாதம் பிரதமர் யாழ்ப்பாணம் விஜயம் செய்தபோது அங்கு கறுப்புக்கொடி காட்டி எதிர்ப்பு தெரிவிக்கப்பட்டதுடன், பூரண ஹர்த்தால் அனுஷ்டிக்கப்பட்டது.

இதேவேளை, 1947 டிசம்பர் ஆளுனர் சேர். ஹென்றி மொங்க் மேசன் மூர் மற்றும் டி.எஸ். சேனநாயக்க ஆகியோருக்கிடையில் மூன்று ஒப்பந்தங்கள் செய்துகொள்ளப்பட்டது. இது குறித்து நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களுடன் அல்லது அமைச்சரவையுடன் எவ்வித கலந்துரையாடலையும் செய்யாமல் இந்த ஒப்பந்தம் தன்னிஷ்டப்படி பிரித்தானிய விசுவாசியாக தன்னைக் காட்டிக் கொள்வதற்காக செய்து கொண்டார் சேனநாயக்கா. பாதுகாப்பு, வெளிநாட்டலுவல்கள், அரசாங்க நிர்வாகம் ஆகியன தொடர்பாக 3 ஒப்பந்தங்கள் செய்து கொள்ளப்பட்டன. அவ்வொப்பந்தங்கள் 1948 பெப்ரவரியிலிருந்து நடைமுறைக்கு வரும்படி செய்து கொள்ளப்பட்டது. இதன் பிறகே 1947 நவம்பர் 26 அன்று பிரித்தானிய நாடாளுமன்றத்தில் ”சதந்திரச் சட்டம்” (The Ceylon Independence Act 1947) நிறைவேற்றப்பட்டது. இச்சட்டம் இலங்கையில் 1947 டிசம்பர் 1ஆம் திகதி நாடாளுமன்றத்துக்கு கொண்டுவரப்பட்டு 3ஆம் திகதி நிறைவேற்றப்பட்டது. இச்சட்டத்துக்கு 59 வாக்குகள் ஆதரவாகவும், 11 வாக்குகள் எதிராகவும் அளிக்கப்பட்டன. 29 பேர் வாக்களிப்பிலிருந்து தவிர்த்துக் கொண்டனர். அவர்களில் பெரும்பாலானோர் தமிழர்கள் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. (பார்க்க அட்டவணை)

இச்சட்டத்தின் பின் தான் 1948 பெப்ரவரி 4ஆம் திகதி ”சுதந்திரம்” என்ற கேலி நாடகம் அரங்கேற்றப்பட்டது. காலனித்துவத்திலிருந்து நவ காலனித்துவத்திற்கு பரிமாறப்பட்டது. ஒட்டுமொத்தத்தில் சிங்கள – பௌத்த கொவிகம – ஆணாதிக்க – சுரண்டும் – வர்க்கத்துக்கு கைமாறப்பட்டது. உலக ஏகாதிபத்திய முதலாளிய நவகாலனித்துவத்திற்கும் படிப்படியே இலங்கை பலியாக்கப்பட்டது இந்த சக்திகளினாலேயே.

 

  பெயர் தொகுதி
1. டி.எஸ்.சேனநாயக்க மினுவாங்கொட
2. S.W.R.D.பண்டாரநாயக்க வேயங்கொட சுகாதார, உள்ளூராட்சி அமைச்சர், சபைத்தலைவர்
3. R.S.S.குணவர்தன கம்பஹ
4. டி.பி.ஜாயா மத்திய கொழும்பு
5. ஜே.ஆர்.ஜெயவர்தன களனி
6. ஜே.எல்.கொத்தலாவல தொடங்கொஸ்லந்த
7. ஈ.ஏ.நுகவெல கடுகன்னாவ
8. ஏ.ரத்நாயக்க வத்தேகம
9. டட்லி சேனநாயக்க தெடிகம
10. சீ.சித்தம்பலம் மன்னார்.
11. சீ.சுந்தரலிங்கம் வவுனியா
12. ஜீ.ஆர்.டி.சில்வா கொழும்பு வடக்கு
13. ஏ.ஈ.குணசிங்க மத்திய கொழும்பு
14. எச்.எஸ்.இஸ்மயில் புத்தளம்
15. பீ.பி.புலன்குலம் அனுராதபுரம்
16. ஏ.பி.ஜயசூரிய ஹொரண
17. எம்.எஸ்.காரியப்பர் கல்முனை
18. வீ.நல்லையா கல்குடா
19. H.D.Z.சிறிவர்தன நீர்கொழும்பு
20. A.R.A.M.அபுபக்கர் மூதூர்
21. சீ.ஈ.ஆட்டிகல ரத்னபுர
22. எம்.டி.பண்டா மத்துரட்ட
23. பீ.எல்.பௌத்தசார பொலன்னறுவை
24. ஐ.டி.தசநாயக்க வாரியபொல
25. ஆர்.ஏ.டி.மெல் கொழும்பு தெற்கு
26. ஜீ.ஏ.டி.சொய்ஸா அம்பலங்கொட
27. எம்.எம்.இப்பிராகிம் பொத்துவில்
28. S.U.எதிர் மன்னசிங்கம் பதிரிப்பு
29. ஜே.ஜே.பெர்ணாண்டோ சிலாபம்
30. லியோ பெர்ணாண்டோ புத்தல
31. ஈ.ப்.என்.கிரேஷன் நியமனம்
32. எப்.எச்.கிரிபின் நியமனம்
33. டி.எஸ்.குணசேகர உடுகம
34. டி.பி.ஜயசூரிய ஜாஎல
35. மொன்டேகு ஜயவிக்கர நியமனம்
36. டி.டி.கருணாரத்ன கம்பஹ
37. என்.எச்.கீர்த்திரத்ன கேகாலை
38. S.H.மஹாதிவுல்வெவ கலாவெவ
39. ஜே.ஒப்ரெ மார்டின் நியமனம்
40. ஈ.டபிள்யு.மெதிவ் பலங்கொட
41. வீ.டி.நாணயக்கார மாத்தளை
42. து.று.ஒல்பீல்ட் நியமனம்
43. எஸ்.எஸ்.பேக்மன் நியமனம்
44. டி.பி.பானபொக்க கலஹா
45. எல்பட்.எப்.பீரிஸ் நாத்தாண்டியா
46. டி.பி.பொஹொலியத்த ஹொரவ்பதான
47. எச்.ஆர்.யு.பிரேமசந்திர கடுகன்னாவ
48. டி.ஏ.ராஜபக்ஷ பெலிஅத்த
49. ஜே.ஏ.ரம்புக்பொத்த அலுத்நுவர
50. எச்.பி.ரம்புக்வெல்ல மினிபே
51. ஏ.பு.று.ரத்நாயக்க தெனியாய
52. எச்.எல்.ரத்வத்தே மாவனெல்ல
53. எம்.சேனநாயக்க மதவாச்சி
54. ஆர்.ஜி.சேனநாயக்க தம்பதெனிய
55. ஏ.சின்லெப்பை மட்டக்களப்பு
56. கே.வீ.டி.சுகததாச வெலிமட
57. எச்.பிங்தென்னே தம்புல்ல
58. ஜீ.ஆர்.விக்கி நியமனம்
59. சைமன் அபேவிக்கிரம பத்தேகம
எதிராக வாக்களித்தவர்கள்.
1. எச்.டி.அபேகுணுவர்தன மாத்தறை
2. டபிள்யு தஹநாயக்க காலி
3. கலாநிதி கொல்வின் வெல்லவத்தைகல்கிஸ்ஸை
4. பீ.ச்.டபிள்யுடி.சில்வா அம்பலங்கொடபலபிட்டிய
5. சம்லி.குணவர்தன களுத்துறை
6. பீட்டர் கெனமன் மத்திய கொழும்பு
7. ஜே.சீ.டி.கொத்தலாவல பதுளை
8. பீ.குமாரசிறி ஹக்மன
9. எம்.ச்.பீரிஸ் பானந்துறை
10. எல்.ராஜபக்ஷ ஹம்பாந்தொட்டை
11. W.P.A.விக்கிரமசிங்க அக்குரெஸ்ஸ
வாக்களிப்பத்திலிருந்து தவிர்த்துக் கொண்டவர்கள்
1. சோமவீர சந்திரசிறி மொரட்டுவ
2. S.J.V.செல்வநாயகம் காங்கேசன்துறை
3. டி.பி.ஆர்.குணவர்தன கோட்டே
4. டி.பி.ஆர்.குணவர்தன அவிஸ்ஸாவெல்ல
5. கே.ஹேரத் நிக்கவரெட்டி
6. டி.எல்.ஹெட்டிஆராச்சி நிவிட்டிகல
7. I.M.R.A.ஈரியகொல்ல தண்டகமுவ
8. கே.கனகரத்னம் வட்டுக்கோட்டை
9. வீ.குமாரஸ்வாமி சாவக்கச்சேரி
10. கே.குமாரசுவாமி கொட்டகல
11. ஜீ.ஆர்.மொ மஸ்கெலியா
12. கே.வி.நடராஜா பண்டாரவெல
13. என்.எம்.பெரேரா ருவன்வெல்ல
14. ரெஜினோல்ட் பெரேரா தெஹிவிட்ட
15. வில்மட் ஏ.பெரேரா மத்துகம
16. ஜி.ஜி.பொன்னம்பலம் யாழ்ப்பாணம்
17. கே.ராஜலிங்கம் நாவலபிட்டிய
18. டி.ராமலிங்கம் பருத்தித்துறை
19. டி.ராமானுஜம் அலுத்நுவர
20. புளோரன்ஸ் கிரிஎல்ல
21. எஸ்.ஏ.சில்வா அகலவத்த
22. எஸ்.சிவபாலன் திருகோணமலை
23. எச்.ஸ்ரீ நிஷ்ஷங்க குருணாகலை
24. டி.பி.சுபசிங்க பீ.கிரிய
25. எஸ்.எம்.சுப்பையா பதுளை
26. ஏ.எல்.தம்பையா ஊர்காவற்துறை
27. எஸ்.தொண்டமான் நுவரெலியா
28. சீ.வன்னியசிங்கம் கோப்பாய்
29. சீ.வி.வேலுப்பிள்ளை தலவாக்கலை

என். சரவணன்

*****

சுதந்திரம் யாருக்கு?: இவர்கள் என்ன கூறுகிறார்கள்?

இன்று இலங்கையில் 69ஆவது சுதந்திர தினம் கொண்டாடப்படுகிறது. அரசாங்கத்தின் ஏற்பாட்டில் கொழும்பு காலிமுகத் திடலில் முப்படைகளின் அணிவகுப்புடன் இராணுவ பலத்தை வெளிக்காட்டியவாறு சுதந்திரம் வழமைப்போல் இன்றும் கொண்டாடப்பட்டது.

மிக நீண்டகால காலனித்துவ ஆட்சியிலிருந்து மீண்டு 1947ஆம் ஆண்டு பெப்ரவரி 4ஆம் திகதி பிரிட்டிஷாரிடமிருந்து இலங்கை மக்களுக்கு சுதந்திரம் கிடைத்ததாகக் கூறப்படுகிறது.

ஒவ்வொரு வருடமும் இந்த நாள் கொழும்பில் பாதைகள் மூடப்பட்டு, ஒத்திகைகள் மேற்கொள்ளப்பட்டு, அணிவகுப்பு நடத்தப்பட்டுத்தான் சுதந்திர தினம் கொண்டாடப்பட்டு வருகிறது. ஆனால், உண்மையிலேயே மக்கள் சுதந்திரத்தை உணர்கிறார்களா?

‘மாற்றம்’ தளத்துக்கு சிலர் வழங்கிய கருத்துக்களைக் கீழே பார்க்கலாம்.

ஜெரா, ஆவணப்பட இயக்குனர், சுயாதீன ஊடகவியலாளர்

நான் சுதந்திரத்தையே உணராத நாடொன்றின் சுதந்திரத்தை எப்படிக் கொண்டாடுவேன்? இன்றைய நாள் காலையில் நெஞ்சை நிமிர்த்தி நிமிர்ந்து பார்த்து, காற்றில் ஆடும் வாளேந்திய சிங்கக்கொடிக்கு வணக்கம் வைத்துப் பெருமிதப்பட எங்களுக்கு இந்தக் கொடி தொடர்பான நினைவுகளும், இந்த வானம் தொடர்பான நினைவுகளும் சந்தோசமானதாக இல்லை. என்றைக்கு வாளேந்திய சிங்கக் கொடி வானில் சுதந்திரமாகப் பறக்கத் தொடங்கியதோ, அன்றையிலிருந்தே, இதே வாளேந்திய சிங்கக் கொடியின் பின்னணியில் தமிழர்கள் கொன்றொழிக்கப்பட்டே வந்தனர். கொடியை ஏந்தியபடியே முப்படையினரும் தமிழர்கள் மீது செய்த கொலைகள் இந்தக் கொடியைப் பார்த்தவுடனேயே வந்து போகின்றன.

சரி, கடந்தவைகள்தான் காட்டுமிராண்டித்தனமான யுகம் ஒன்றில் நடந்துவிட்டன, இனிமேல் மனித பண்புகளுடன், சக தமிழினத்தின் உரிமைகளை மதித்து, இந்நாட்டுக்கு வெள்ளையர்களிடமிருந்து கிடைத்த சுதந்திரம் பரவலாக்கப்படும் எனப் பார்த்தால், நிலைமை முன்யுகத்தைவிட மோசமாகிக்கொண்டிருக்கின்றது. தன் நாட்டின் சுதந்திரத்தைக் கொண்டாடும் பெரும்பான்மையினரும், அவர்களை அடையாளப்படுத்தும் இராணுவமும், தமிழர்களின் நிலத்தை அபகரித்து வைத்துக்கொண்டிருக்கிறது. இவ்வேளையிலும் அதனை மீட்பதற்கான போராட்டங்கள் நடந்து கொண்டிருக்கின்றன. இராணுவம் நிலத்தை விட்டு வெளியேற முடியாதபடி வேலியிட்டு நிற்கிறது. தமிழர்கள் இந்நாட்டின் சொந்தக் குடிகள், அவர்களுக்கும் இந்நாட்டு மக்களுக்குரிய அனைத்து உரிமைகளும் உண்டு எனக் கருதியிருந்தால், இன்று கேப்பாப்புலவு மக்கள் போராடிக்கொண்டிருப்பார்களா? இது ஒரு பிரச்சினை மட்டுமே. இப்படியாக எத்தனை உரிமை மீறல்கள், மறுப்புக்கள்? எல்லா உரிமைகளையும் பறித்து வைத்துக்கொண்டு, பெப்ரவரி 4ஆம் திகதியில் சிங்கக் கொடியை எங்கள் கைகளில் திணித்து சுதந்திரமாக பறக்கவிடுங்கள், சுதந்திரத்தை உணருங்கள் என்றால் எப்படி அதை செய்வது?

ஹஸனாஹ் சேகு இஸ்ஸதீன், சட்டத்தரணி, மனித உரிமை செயற்பாட்டாளர்

இலங்கை சுதந்திர தினத்தைக் கொண்டாடும் இந்த வேளையில் பெண்களைப் பொறுத்தளவில் சுதந்திரம் என்பது இன்னும் கேள்விக்குறியாகவே உள்ளது. இலங்கைப் பெண்களின் கல்வியறிவு மிகவும் அதிகமாகக் காணப்படுகின்ற அதேவேளை, பெண்கள் பலவிதமான துன்புறுத்தல்களுக்கும், பாரபட்சங்களுக்கும் ஆளாக்கப்படும் நிலைமையும் சேர்ந்தே காணப்படுகின்றது. அதிலும் பெண்தலைமைக் குடும்பங்களாகவோ, தனித்து வாழும் பெண்களாகவோ, மாற்றுத் திறனாளிகளாகவோ, மாற்றுப்பாலியல் விருப்புக் கொண்டவர்களாகவோ, இடம்பெயர்;ந்தவர்களாகவோ, முன்னாள் போராளிகளாகவோ அல்லது விளிம்பு நிலையில் இருக்கும் எந்த ஒரு சந்தர்ப்பத்திலும் அவர்கள் மீதான வன்முறையும், சமூகரீதியான, சட்டரீதியான பாரபட்சங்களும் இன்னும் இரண்டு அல்லது மூன்று மடங்காக அதிகரிக்கும் நிலைமையும் காணப்படுகின்றது. இலங்கை ஒரு ஜனநாயக நாடாகவும், நல்லாட்சிக்குரிய நாடாக தன்னைக் காட்டிக்கொள்ள எத்தனிக்கும் நிலையிலும் இன்னும் பெண்களின் சுதந்திரம் என்பது பெயரளவிலேயே காணப்படுகின்றது.

பெண்கள் உரிமைகள் சார்ந்து வேலை செய்கையில் பெரும் சவால்களை எதிர்கொள்ள வேண்டியுள்ளது. உதாரணமாக அண்மைக்காலத்தில் தமது உரிமைகள் சார்ந்து குரல் கொடுத்த முஸ்லிம் பெண்கள் மீதான அச்சுறுத்தல்களையும், மிரட்டல்களையும், அவர்களைப்பற்றி சமூக ஊடகங்கள் செய்த அவதூறுகளையும் குறிப்பிடலாம். நீண்டகாலமாக அப்பெண்கள் அனுபவித்து வரும் அநீதியைப்பற்றி முறையிட அவர்களுக்குள்ள கருத்து சுதந்திரத்திற்கு என்னவானது? அப்பெண்கள் தமது வீடுகளை விட்டும் வெளியேற முடியாத வகையில் மிரட்டல்களை விடுக்கையில் அவர்களின் நடமாடும் சுதந்திரத்துக்கு, வாழ்வுக்கான சுதந்திரத்துக்கு என்ன நடக்கிறது? என்ன பிரச்சினை என்பதனை கண்டறிவதை விடுத்து பெண்கள் என்றபடியால் அவர்களுக்கெதிராக எதுவும் பேசலாம் என்ற நிலை மாற வேண்டும். பால், பால்நிலை, சமயம், மொழி, இனம், சாதி போன்ற எந்த வேறுபாடுகளும் இன்றி அனைவரும் சமத்துவமாக தத்தமது உரிமைகள் உறுதிப்படுத்தப்பட்ட நிலையில் வாழ இடமளிக்கும் போதுதான் உண்மையான சுதந்திரத்தை உணர முடியும்.

சரவணன் கோமதி நடராசா, சுயாதீன ஊடகவியலாளர்

காலனித்துவத்திலிருந்து நவகாலனித்துவத்துக்கு கைமாற்றும் சதியே நமது சுதந்திர நாள். ஆட்சியையும், அதிகாரங்களையும், பொறுப்புகளையும் தமிழர்களிடமிருந்து பறித்து சிங்களவர்களிடம் ஒப்படைத்த நாள் இது. தமிழர்களின் அரசியல் எதிர்காலத்தை நசுக்குவதற்கான அரச இயந்திரத்தை சிங்களவர்களிடம் கொடுத்த நாள் இது. இலங்கையின் சனத்தொகையில் 11 வீத இந்திய வம்சாவழித் தமிழர்களை நாடற்றவர்களாக ஆக்குவதற்காக வழங்கப்பட்ட லைசன்ஸ் இந்த சுதந்திரம்.

டொனமூர் யாப்பு தொடக்கம் இறுதி யாப்பு வரை தமிழர்கள் எதிர்த்தே வந்துள்ளனர். சோல்பரி யாப்பு மாத்திரம் விதிவிலக்கு. சுதந்திரத்துக்கு வித்திட்ட அந்த யாப்பு தமிழர்களை நசுக்க மட்டுமே பயன்பட்டது.

“சுதந்திரம்” என்பதை விட தமிழர்களுக்கு அது ஆங்கிலேயர்களும், சிங்களவர்களும் சேர்ந்து செய்த “தந்திரம்” மட்டுமே. சுதந்திர நாள் என்பது தமிழர்களுக்கு ஒரு கரி நாள். சட்டபூர்வமாக உரிமை பறிபோன நாள். அவ்வப்போது சற்று தணிந்தும், கொதித்தும் வந்த போதும் பண்பளவில் எந்த மாற்றமும் நிகழ்ந்ததில்லை. யுத்தத்திற்குப் பின்னர் தமிழ் மக்கள் தரப்பிலும் சுதந்திர தினத்தில் தம்மையும் இணைத்து அனுஷ்டிக்கும் போக்கு ஆங்காங்கு காண முடிகிற போதும். உணர்வுபூர்வமான பங்களிப்பாக அது இல்லை என்பதே நிதர்சனம். அகதிகளாகவும், அனாதரவாகவும், குடும்பங்கள், சொத்துக்கள் இழந்தவர்களாகவும், அரசியல் உரிமைகளையும் அடிப்படை உரிமைகளை பரிகொடுத்தவர்களாகவும் இருக்கும் ஒரு சமூகத்துக்கு சுதந்திரம் ஒரு கேடா என்கிற நிலை. சமத்துவமும், சக வாழ்வும், சமவுரிமையும் சகல மக்களுக்கும் கிடைக்கக் கூடிய நாளே இலங்கைக்கு உண்மையான சுதந்திர நாள்.

கே. நிஹால் அஹமட், மனித எழுச்சி நிறுவனம்

அம்பாறை மாவட்டத்தில் சிறுபான்மை விவசாயிகளால் பரம்பரை பரம்பரையாக அபிவிருத்தி செய்யப்பட்டு வந்த காணிகள் பறிக்கப்பட்டும், திட்டமிட்ட குடியேற்றக்காரர்களிற்கு பகிரப்பட்டும், குடியேற்றக்கிராமங்களில் இருக்கும் இனக்குரோதமுள்ள காணி ஆக்கிரமிப்புக் குழுக்களினது அடாவடி அச்சுறுத்தல்களினால் இக்குடியேற்ற எல்லைகளில் மிகுதமுள்ள விவசாயக் காணிகள் ஆக்கிரமிக்கப்பட்டு அபகரிக்கப்பட்டும் உள்ளது. அதனை அரச நிர்வாகமானது கண்டும் காணாதது போன்று இருப்பது இம்மக்களிற்கு இழைக்கப்படும் உரிமை மீறலும் அநீதியுமாகும்.

வனம், வனவிலங்கு பாதுகாப்பிற்கென வகுக்கப்பட்டுள்ள புதிய புதிய எல்லை நிர்ணயங்களும், தொல் பொருள் புனித பூமிக்கெனவும், பாதுகாப்புக்கான முகாம்கள் அமைப்பதற்கும், கூட்டுத்தாபனங்களின் பெயர்களிலும் திட்டமிட்டு எல்லைப்படுத்தப்பட்டுள்ளதுடன், இக்காரணங்களால் சிறுபான்மை மக்களின் பாரம்பரிய விவசாய நிலங்களுக்குள் செல்லத் தடைவிதிக்கப்பட்டுள்ளது.

“தேசிய நல்லிணக்கத்தை ஏற்படுத்தும் அதிகாரம் எனக்கு தேர்தல் மூலமாகவே வழங்கப்பட்டது” என 68ஆவது சுதந்திர தினவுரையில் ஜனாதிபதி மைத்திரிபால சிரிசேன அவர்களால் கூறப்பட்டதானது, வெறுமனே நீதி, நியாயம், இனங்களின் ஐக்கியம், நல்லிணக்கம் மற்றும் தேசிய ஒருமைப்பாடு என்பன பெருமைக்காகக் கூறிச்செல்லும்/ கூக்குரலிடும் வாய்வார்த்தைகளாகிவிடக்கூடாது என்பதுடன் இவையனைத்தும் நடைமுறையில் நிலைநாட்டப்படவேண்டிய கடப்பாட்டையே சுட்டிக்காட்டுகின்றது. சமாதானத்தின் பெயரால் புறாக்களை விடுவிப்போர் சந்தர்ப்பம் வரும்போது இனவாதத்தின் தீப்பிழம்புகளாய் மாறிநிற்கின்றனர்.

ஜெயசூரியன், உப செயலாளர், இலங்கை உழைக்கும் ஊடகவியலாளர் சங்கம்

ஆட்சியாளர்கள் 69 ஆவது சுதந்திர தினத்தை இன்று வழமைபோல கொண்டாடுகின்றார்கள். உண்மையில் இது ஜனநாயக ஆட்சி எனின் பொது மக்களால் சுதந்திர தினம் கொண்டாடப்படவேண்டும். அந்த விடயத்தில் இலங்கை பெற்ற சுதந்திரம் யாருக்கானது என்பது பிரச்சினைக்குரிய விடயமாகவே இருக்கிறது. ஆட்சி மாற்றத்துக்குப் பின்னர் சுதந்திர தினம் முக்கியமான ஓர் நிகழ்வாக இருக்கும் என எதிர்ப்பார்த்த ஊடகத்துறைக்கு ஏமாற்றம் தான். மாற்றம் எதுவும் இல்லை. மஹிந்த ஆட்சியில் நடந்தேறிய ஆடம்பரம் இன்றும் நடக்கிறது. ஆரவாமில்லாமல்.

நல்ல ஆட்சிக்கான மாற்றம் நடந்து இரண்டு வருடத்தை முற்றாக நிறைவு செய்து எல்லாம் எல்லோருக்கும் கிடைத்துவிட்டதாக கூறும் அரசாங்கம் இன்னும் ஊடகங்கள் மீதான கடும்போக்கு நிலையிலிருந்து மாறவில்லை. முப்படைகளின் தலைவர், பாதுகாப்பு அமைச்சர் என அனைத்து அதிகாரங்களையும் வைத்திருக்கும் நல்லாட்சியின் ஜனாதிபதிக்கு கொலைசெய்யப்பட்ட, காணாமல்போன, கடத்தப்பட்டஊடகவியலாளர்கள் மற்றும் ஊடகங்கள் மீதான தாக்குதல்கள் தொடர்பாக எந்தவித நடவடிக்கை எடுக்கமுடியாதது விமர்சிக்கத்தக்கது.

கடந்த அரசாங்கத்தில் நடந்த அனைத்துக்கும் அடுத்து வந்த அரசாங்கம் பொறுப்பேற்கவேண்டும். இங்குள்ள விஷேடம் என்னவென்றால் ஆட்சிமாற்றத்துக்கு உதவுங்கள், நாங்கள் உங்கள் பிரச்சினைகளை தீர்த்துவிடுவோம் என்று கூறியவர்கள் இன்றைய ஆட்சியாளர்கள். ஆனால், தற்போது எல்லாம் வழமையான தேர்தல் வாக்குறுதிகளாகிவிட்டன. இந்த நிலையில் சுதந்திர தினம் கொண்டாடப்படுகிறது. இதுவரை யுத்தவெற்றி விழாவாகக் கொண்ணடாடப்பட்ட சுதந்திர தினம் இன்று கடும்போக்கு ஆட்சியிலிருந்து விடுதலை பெற்றுவிட்டதாக கூறியே நடக்கிறது. சுதந்திர தினத்தின் தத்துவம் மாறி வாக்குறுதி அரசியலுக்கான ஓர் களமாக சுதந்திர தினம் மாற்றப்படுகிறது. அதேநேரம் சுதந்திர தினமன்று தேசிய கொடியை பறக்கவிடவேண்டுமென்ற வலுக்கட்டயாயத்துக்கும் மக்கள் தள்ளப்பட்டுள்ளார்கள்.

பிரபாகரன், மலையக ஆய்வாளர்

ஆட்சி அதிகாரம் அந்நியரின் கைகளில் இருந்து சுதேசிகளின் கைகளுக்கு கைமாற்றம் அடைந்த தினத்தையே சுதந்திர தினமாக இன்று உலக நாடுகள் பலவற்றிலும் நினைவு கூறப்படுகிறது. ஆனால், உண்மையான சுந்திரத்தை இன்று இந்த நாடுகளில் வாழும் மக்கள் அனுபவிக்கின்றார்களா என்றால் இல்லை என்ற பதிலே கிடைக்கின்றது.

இலங்கை சுதந்திரமடைந்ததாகக் கூறப்படும் 1948ஆம் ஆண்டில்தான் மலையகத் தமிழர்களின் குடியுரிமை பறிக்கப்பட்டது. அதனைத் தொடர்ந்து வந்த ஆண்டில்தான் மலையத் தமிழர்களின் வாக்குரிமையும் பறிக்கப்பட்டது. இதே சுதந்திர இலங்கையில்தான் 1964ஆம் ஆண்டிலும் 1972ஆம் ஆண்டிலும் இந்தியாவுடன் செய்துகொள்ளப்பட்ட ஶ்ரீமா – சாஸ்த்ரி மற்றும் ஶ்ரீமா – இந்திரா ஒப்பந்தங்களின் மூலம் இலங்கை நாட்டை கட்டியெழுப்பிய மலையகத் தமிழரின் சரி அரைவாசிப் பேர் (அன்றைய நிலையில் ஐந்து இலட்சம் பேர்) பலவந்தமாக இந்தியாவுக்கு நாடுகடத்தப்பட்டனர்.

மலையகத் தமிழர் இலங்கை நாட்டுக்கு வந்து 200 வருடங்கள் பூர்த்தியான நிலையில் சொந்தக் காணியும் சொந்த வீடும் இழந்த சமூகமாக இன்றும் (2017) வாழ்ந்துவரும் நிலையில் இலங்கையில் சுந்திரக் கொண்டாட்டம் யாருக்கு? எதற்கு?

கந்தவேல், காண்டீபன், திட்ட பணிப்பாளர், வலதுகுறைவு சம்பந்தமான அணுகும் வசதி, கண்காணிப்பு மற்றும் தகவல்களுக்கான நிலையம்

ஆட்சி மாற்றம் நடந்து மூன்றாவது சுதந்திரதின கொண்டாட்டங்கள் இடம்பெறும் இவ்வேளையில் அரசாங்கம் மாற்றுத்திறனாளிகள் தொடர்பாக கரிசனைகள் மற்றும் திடமான செயற்பாடுகள் குறித்து பெரிதாக அக்கறைகள் மற்றும் செயற்பாடுகளைக் கொண்டிருப்பதாகத் தெரியவில்லை.

குறிப்பாக மாற்றுத்திறனாளிகள் உரிமைகள் மற்றும் பாதுகாப்பு தொடர்பில் ஏற்படுத்தப்பட்ட சட்டத் திருத்தவரைபானது மாற்றுத்திறனாளிகளுக்கு ஏற்புடைய வகையில் இல்லாதிருப்பதும் அவர்களின் பங்களிப்பு மற்றும் கரிசனை தொடர்பில் தற்போதைய அரசாங்கமானது பொறுப்புடன் செயற்படாமலிருப்பதும் வேதனையளிக்கின்றது. அது மட்டுமில்லாமல் யுத்தத்தினால் மாற்றுத்திறனாளியாக்கப்பட்டவர்களின் குறிப்பாக வடக்கு கிழக்கை பொறுத்த வரையில் சரீர புனர்வாழ்வு, நலனோம்புகை செயற்பாடுகள் மற்றும் சமூகத்தில் மீளிணைத்தல் என்பன மிகவும் கடினமான செயற்பாடாகவும் அவர்கள் சமூகத்திலிருந்து ஒதுங்கியிருப்பதற்கு ஏதுவானதாகவுமே அமைகின்றது.

வலுவூட்டப்பட்ட சட்டமூலங்கள் மற்றும் பரந்துபட்ட நலனோம்புகை செயற்பாடுகள் அவசியமாகின்றதுடன் பொதுவான அரசியல் மேடைகளில் வாய்மூல வாக்குறுதிகள் மற்றும் அரசியல்மயமாக்கப்பட்ட செயற்பாடுகளை விடுத்து ஓர் காத்திரமான நடவடிக்கைகள் மேற்கொள்வதனையே எதிர்பார்த்து நிற்கின்றனர். அன்றுதான் மாற்றுத்திறனாளிகளும் சுதந்திரத்தை உணருவர்.

Maatram

Advertisements