Search

Eelamaravar

Eelamaravar

Month

July 2013

கடற்புலிகள் துணைத் தளபதி லெப் கேணல் நிறோஜன்

Lt.Col.Nirojan

கால்கள் மணலிற்குள்ளால் நடந்து கொண்டிருந்தாலும் மனம் இப்போதும் கடலிற்குள்ளேயே நின்று கொண்டிருந்தது. கடலின் கரையைத் தொட்டுவிட ஒவ்வொரு அலையும் துடித்துக் கொண்டிருந்தது. இந்த அலைகளைப் போலவே இலட்சியத் துடிப்புடன் போராடி மடிந்த நிரோஜனின் நினைவுகள் தான் ஒன்றன் பின் ஒன்றாக எங்களது நெஞ்சில் அழியாத தடங்களாக பதிந்திருக்கின்றன.

கடல்நீரும் துள்ளியெழும் அலைகளும் ஒரு பொழுதில் வாய் திறந்து பேசுமானால் இவனைப் பற்றி, இவன் சாதனைகளைப் பற்றி, இவன் இறுதியாய் எப்படி மடிந்தான் எனபது பற்றி தெளிவாகச் சொல்லியிருக்கும். ஆனால் அவை இப்போது மௌனமாய் இருப்பதால் அந்தப் பணியை எனJ எழுதுகோல் ஏற்றுக்கொள்கிறது. தமிழீழத்தின் கடல்நீரை உங்கள் கரங்களால் தொடும்போது அந்த நீருக்குள்ளும் இந்த நிரோஜனின் கதையிருக்கும்.

1990ல் இயக்கத்தில் இணைந்து கொண்ட அவனின் கடற்பயணம் 1992ல் ஆரம்பிக்கின்றது. அன்றிலிருந்து அவனுக்கும் இந்தத் தமிழீழக் கடலுக்கும் நெருங்கிய உறவு. அவன் புதியவனாக கடற்புலிகள் அணியில் இணைந்து கொண்டாலும் குறுகிய நாட்களுக்குள்ளேயே கடலில் நீண்டகால அனுபவமுள்ளவனைப்போல கடலின் நுட்பங்களைத் திறமையாக அறிந்திருந்தான். அந்த நாட்களில் அவனின் கடற்போரின் திறமையை வெளிக்கொண்டுவந்த அந்தத் தாக்குதல் நடைபெற்றது.

அது ஒரு சிறிய படகு. அந்தச் சிறிய படகில்தான் நிரோஜனின் கடல்வழி வழங்கல் நடைபெற்றுக்கொண்டிருந்தது. அன்று அந்தப் படகில் தரைப்படைத் தளபதி ஒருவரை ஏற்றியபடி நிரோஜன் படகை ஓட்டிக்கொண்டிருந்தான். அந்த இரவின் இருளில் சடுதியாக ஏற்பட்டது அந்த வெளிச்சம். தளபதியால் இப்போது என்ன செய்வதென்றே புரியாத போதிலும் நிரோஜன் நிதானமாகப் படகை ஓட்டிக்கொண்டிருந்தான். அது டோறாப் படகு என்பதைத் தெளிவாக அவனால் புரிந்து கொள்ள முடிந்தது. ஒரு டோறாப் படகின் அயுதபலமும், நிரோஜனின் அந்த சிறிய படகின் ஆயுதபலமம் ஒப்பிட முடியாதது. ஆனாலும் அந்தக் கடலின் சாதகங்களை அறிந்து, சந்தர்ப்பத்தைப் பயன்படுத்தி சில சிங்களப் படையினரைக் கொன்றதுடன் அந்தத் தளபதியையும் பத்திரமாக கரைசேர்த்தான். கடற்புலிகளில் அவனது திறமை வெளிப்படுவதற்கு தொடக்கமாய் இருந்தது அந்தத் தாக்குதல்தான். அதன்பின் அவன் தீயில் சங்கமிக்கும் வரை கடலில் கடற்புலிகள் சந்தித்த முக்கிய போர்களில் எல்லாம் அவன் கலந்து கொள்ளாததென்று எதுவுமேயில்லை.

1996ம் ஆண்டு ஒக்டோபரில் ஒரு நாளின் அதிகாலைப் பொழுது சுண்டிக்குளத்திலிருந்து கடற்புலிகளின் முகாமினை நோக்கி சிறிலங்கா வான்படை உலங்குவானூர்திகளும், கடற்கலங்களும், நெருங்குகின்றன. அங்கே கடற்புலிகளுக்கும் சிறிலங்காவின் தரை, கடற்படைகளுக்குமிடையே சண்டை மூண்டது. அந்தத் தாக்குதலைத் திட்டமிட்டது சிங்களப்படை. அந்தத் திட்டத்தின்படி வெற்றி அவர்களுக்கே. ஆனால் அங்கு நடந்தது அதுவல்ல. சேதத்துடன் சிங்களம் தப்பியோடிக் கொண்டது. ஆனாலும் நிரோஜனின் மனதில் நீண்ட கோபத்தை எதிரி மீது ஏற்படுத்தியது. எங்களது வாசல் தேடிவரும் அளவிற்கும் சிங்களம் துணிந்தமை அவனுக்கு சினத்தை ஏற்படுத்தியது. அவன் மனம் கொந்தளித்துக்கொண்டிருந்தது. இதற்குப் பதிலடி கொடுத்தே ஆகவேண்டும். சிங்கம் புலியைத் தாக்குவதற்கு புலியின் குகையைத் தேடிவந்தது. இப்போது சிங்கத்தின்குகையை நோக்கி புலி சென்று கொண்டிருந்தது.

திருகோணமலைத் துறைமுகத்தைத் நோக்கி கட்டளைப் படகில் நிரோஜன் கடற்புலிகள் அணியை வழிநடத்திக் கொண்டு முன்னகர்ந்து கொண்டிருந்தான். அவனுக்கு துணையாக தாக்குற் படகுகளும், கரும்புலிப் படகுகளும் சென்று கொண்டிருந்தன. அது திருகோணமலைத் துறைமுகத்தின் வாசல், அங்கே துறைமுகத்திலிருந்து டோறாக்கள் சண்டைக்குத் தயாராக வெளியே வந்தன. கடலில் தமக்குச் சாதகமான பகுதியில் கடற்புலிகளின் படகுகள் வியூகமைத்துக் கொள்ளச் சண்டை இப்போது பலமாக நடந்து கொண்டிருந்தது.

நிரோஜன் கட்டளைகளை வழங்கிக்கொண்டு எங்களது படகுகளின் வியூகங்களை மாற்றிமாற்றிச் சண்டை பிடித்தான். கரும்புலிப் படகுகளால் தாக்குதவற்குச் சந்தர்ப்பத்தை எதிர்பார்த்தவன் இப்போது அந்த கரும்புலிப் படகை டோறா ஒன்றின் மீது குறிவைத்து நகர்த்தினான். அது டோறா மீது மோதி வெடிக்க டோறா கடல் நீரின்மேல் செயலற்று நின்றது. நிரோஜனின் கட்டளைப்படகு அந்த டோறாவை நெருங்கியதும், நிரோஜன் அந்த டோறாவில் பாய்ந்து ஏறிக்கொண்டான். அந்தப் படகின் பிரதான சுடுகலனான 20 மி.மீ. கனரக ஆயுதத்தை துரிதாகமாக கழற்ற முற்பட்டான். டோறா கடல்நீரில் அமிழ்ந்து கொண்டிருந்தது. நிரோஜனுக்கு அந்த ஆயுதத்தைதக் கையாண்ட பயிற்சி இல்லாதபோதும் டோறாப் படகு தாழுவதற்குள் அதைக் கழற்றி விட வேகமாக இயங்கினான். அந்த கனரக ஆயுதத்தின் சுடுகுழல் இப்போது அவனது கைகளில் இருந்தது. இதேநேரம் மற்றொரு டோறாப்படகு சேதமடைந்த டோறாவைக் குறிவைக்க நிரோஜனின் கட்டளைப் படகு மறுபக்கத்தால் திரும்பி அந்த டோறாவைத் தாக்க, நிரோஜன் அந்தக் கனமான சுடுகுழலுடன் கடலிற்குள்ளால் நீந்தினான் அதன் சுமை அவன் உடலைக் கடலிற்குள் அமிழ்த்தினாலும் அதைக் கைவிடாது நீந்திப் படகேறினான். சிங்கத்தை அதன் குகையில சந்தித்து தாக்கிய திருப்பியுடன் புலி தளம் திரும்பிக் கொண்டிருந்தது.

இப்போது தமிழீழ விடுதலைப் புலிகள் என்னும் தமிழர் தேசியப் படையின் கடற்படைத் துணைத் தளபதி அவன். அந்தப் பணியைப் பொறுப்பேற்றதிலிருந்தே தமிழீழக் கடற்பரப்பில் சிங்களக் கடற்படையின் பலத்தை சிதைக்கும் தாக்குதல்களை மேற்கொள்வதும், கடல் மூலமான வழங்கற் பணிகளை மேற்கொள்வதும்தான் அவனது நோக்கமாக இருந்தது. அவன் தரையில் கழித்த நாட்களைவிட கடலிற்குள் கழித்த நாட்கள்தான் அதன்பின் அதிகமாக இருந்தது.

கடலில் வழங்கற் பணியை மேற்கொள்ளும் போது சிங்களக் கடற்படையின் டோறாக்கள் விநியோகப் படகுகளை வழிமறிக்கும். அந்தச் சந்தர்பங்களிலில் எல்லாம் குறைந்த படகுகளை வைத்து எதிரியின் கூடிய படகுகளைத் தடுத்து வைத்துத் தாக்குதல்களை மேற்கொள்வதில் வல்லவன் நிரோஜன்.

இப்படித்தான் ஒரு சந்தர்ப்பத்தில் வழங்கற் பணிகளை மேற்கொண்ட படகுகள் சிங்களக் கடற்படையின் தாக்குதலிற்குள்ளானபோது 50 கடல் மைல்களிலிருந்து நிரோஜனின் இரு படகுகள் அந்தக் கடற்களத்தை நோக்கி விரைகின்றன. இடையில் அந்த இரு படகுகளையும் ஏழு டோறாக்கள் வழிமறிக்கின்றன. இப்போது நிரோஜன் அந்த கடற்சூழலுக்கு ஏற்றவாறு டோறாக்களை எதிர்கொள்ளத் தயாராகிறான். ‘மயூரன்” படகு நான்கு டோறாக்களை எதிர்கொள்ள ‘தேன்மொழி” படகு மூன்று டோறாக்களை எதிர் கொள்கிறது.

அங்கே அந்த சிறிய படகுகள் இரண்டும் அந்த ஏழு டோறாக்களுக்கும் போக்குக் காட்டி முன்னேறிக் கொண்டிருந்தன. இறுதியாக அந்த வழங்கற் படகுகளை மீட்டுக்கொண்டு தளம் திரும்பின கடற்புலிப் படகுகள்.

இப்படித்தான் எமது படகுகளின் பலம் குறைவானபோதும் நிரோஜனின் நிதானமானதும், சாதுரியமானதும் உறுதியானதுமான கட்டளைகள் எதிரியின் திட்டங்களைச் சிதறடிப்பதுடன் கடற்புலிகளின் பணியைச் சரிவர மேற்கொள்ளவும் வழிசமைத்துக் கொண்டிருந்தது.

இந்த நாட்களில்தான் சிறிலங்காவின் அமைச்சர் ஒருவர் “யாழ்ப்பணத்தில் உள்ள இராணுவத்திற்கு கடல்வழி மூலமான வழங்கலே பலமாக உள்ளது” என்று தெரிவித்தார். இது நிரோஜனின் காதுகளிற்கு எட்டியதுமே சிறிலங்கா கடற்படைக்குத் தகுந்த பாடம் புகட்ட வேண்டுமென முடிவெடுத்துக்கொண்டான். அடுத்து வந்த காலத்தில் ஒருநாள் யாழ்ப்பாணத்தை நோக்கி சிறிலங்கா கடற்படையின் கப்பற்தொகுதி ஒன்று சென்றுகொண்டிருந்தது. அந்த கப்பற்தொகுதி முல்லைக்கடற்பரப்பைத் தாண்டிக்கொண்டிருக்கும் போது நிரோஜனின் கட்டளைக்குக் கீழ் கடற்புலிப்படகுகள் களமிறங்கின.

மூன்று சண்டைப்படகுகளும், இரண்டு கரும்புலிப் படகுகளும் அலைகளை ஊடறுத்து மேல்நோக்கிச் சென்று அந்தக் கப்பற் தொகுதியை மேவி வந்து கொண்டிருந்தன. ஆனால் அன்றைய நாளில் எங்களது படகுகளின் பலத்தைவிட பன்மடங்கு அதிகரித்திருந்தது எதிரியின் பலம். ஆறு டோறாக்களும், நான்கு படகுகளையும் பாதுகாப்பு வழங்க வலம்புரிக் கப்பலும், பபதாக் கப்பலும் அதனுடன் சேர்ந்து ஒரு தரையிறங்கு கலமும் சென்று கொண்டிருந்தன. எதிரியின் பலத்திற்கு மிகக் குறைவான ஆயுதபலமும், கடற்கலங்களின் பலமும் இருந்தபோதும் அசாத்தியமான துணிச்சலும், சண்டையை வழிநடத்தும் தளபதியின் திட்டலும் எங்கள் பக்கத்தில் அதிகமாயிருந்தது.

இப்போது எதிரியின் கப்பற்தொகுதியை இலக்கு வைத்து பின்தொடர்ந்தன கடற்புலிப்படகுகள். ஆனால் எதிரியிடம் அத்தனை பலமிருந்தபோது அவை சண்டை பிடிக்கப் பயந்து வேகமாகச் சென்று கொண்டிருந்தன. நிரோஜன் கட்டளைகளை வழங்க அந்த கப்பல்களை நோக்கி படகுகள் நெருங்கிச் சென்றன. எங்கள் கடற்தளபதியின் வியூக அமைப்பிற்கு ஏற்றவாறு படகுகள் எதிரியின் கப்பற் தொகுதியை நெருங்கியதும் கடற்புலிகள் தாக்குதலை தொடக்கி வைத்தனர். அவை அப்போதும் தொடர்ந்து கொண்டிருந்ததால் முற்றிலும் சாதகமற்றும், எதிரியின் வலயத்திற்குள்ளும் சென்றன கடற்புலிகள் படகுகள்.

பருத்தித்துறைக்கு நேரே நடுக்கடலில் கடுமையாகச் சண்டை நடத்து கொண்டிருந்தது. கரையிலிருந்து நீண்டதூரம் சென்று விட்டதால் முற்றுமுழுதாகவே கடற்புலிகளின் சிறப்புத் தளபதியுடன் தொடர்பு துண்டிக்கப்பட களத்தில் நின்றபடியே சண்டையை வழிநடத்தினான் நிரோஜன். உயர்ந்து எழுந்து வீழும் அலைகளுக்குள் நிதானமாக நிற்க முடியாத படகிற்குள் நின்று கொண்டும், சீறிவரும் துப்பாக்கிக் குண்டுகளுக்கு முகம் கொடுத்தும், நிதானமிழக்காது தெளிவாக கட்டளை பிறப்பித்தபடி அங்கிருந்த மூன்று சண்டைப்படகுகளுக்குள் ஒன்றில் நின்றான் நிரோஜன்.

அன்று எதரியின் கப்பல்களை அழிக்காது தளம் திரும்புவதில்லையென்று உறுதியெடுத்து அவன் தன் தோழர்களுடன் சேர்ந்து சமரிட்டுக் கொண்டிருந்தான். இறுதியாக எதரியின் சுற்றிலிருந்த பாதுகாப்பு கலங்களை ஊடறுத்து ‘பபதா” கப்பல் மீதும், ‘வலம்புரி” க் கப்பல்மீதும் கரும்புலிப் படகுகள் மோதி வெடிக்க அவை எரிந்தபடியே கடலில் அமிழ்ந்து கொண்டிருந்தன. அந்த நிறைவுடன் எதிரியின் முற்றுகைக்குள் இருந்த கடல் எல்லைக்குள்ளிருந்து வெற்றிகரமாகத் தளம் திரும்பின கடற்புலிப் படகுகள்.

இந்தத் தாக்குதல் முடிந்த பின் மீண்டும் வழங்கற் பணியில் ஈடுபட்டுக்கொண்டிருந்தன கடற்புலிப் படகுகள். அந்த படகுகளை வழிமறித்து டோறாப் படகுகள் தாக்குதலை மேற்கொள்த்த தொடங்கியதும் கரையிலிருந்து படகுடன் நிரோஜன் விரைந்தான். ‘பிரச்சினையில்லை நான் கிட்ட வந்திட்டன், நீங்கள் வடிவாயச் சண்டை பிடியுங்கோ” தொலைத்தொடர்பு கருவியில் நிரோஜனின் குரல் ஒலித்ததுமே கடற்களத்தில் சமர் புரிந்துகொண்டிருக்கும் போராளிகளுக்கு புது உத்வேகம் கிடைத்தது. அவர்கள் மூர்க்கமாகச் சண்டையிடத் தொடங்கினார்கள்.

நிரோஜன் கட்டளைகளை வழங்கியபடி சண்டை நடைபெற்ற கடற்பரப்பை நெருங்கி டோறாப் படகுகளை வழங்கற் படகிலிருந்து பிரித்து தாக்குதலை மேற்கொண்டான். ஆரம்பத்தில் எதிரியின் முற்றுகைக்குள் இருந்தன எமது வழங்கற் படகுகள். இப்போது நிரோஜனின் முற்றுகைக்குள்ளாக மாறிக்கொண்டிருந்தன டோறாக்கள்.

நேரம் கடந்து கொண்டிருக்க சண்டை நிலை எமக்குச் சாதகமாக மாறியது. டோறாப் படகொன்றை இலக்கு வைத்து நெருங்கி கனரக துப்பாக்கிச் சூடுகளை வழங்க செயலற்று கடலில் தத்தளித்துக் கொண்டிருந்தது அந்த டோறாப்படகு. சண்டையிட்ட எல்லாப் போராளிகளும் நிரோஜனுடன் சேர்ந்து கடலின் நடுவே உரத்து கூச்சலிட்டனர்.

ஆமாம் அன்றுதான் ஒரு கடற்சண்டையில் ஒரு கரும்புலித்தாக்குதல் இல்லாது கனரக துப்பாக்கிச்சூட்டினால் ஒரு டோறா செயலிழக்கச் செய்யப்பட்டது. நிரோஜன் அந்த டோறாவை கடலில் கைவிடவில்லை ஏனைய டோறாப் படகுகளுக்கு முகம் கொடுத்தவாறு செயலிழந்த டோறாவை எங்களது படகில் கட்டி இழுத்து வந்தான். அது இடையில் தானாகவே கடலில் மூழ்க ஆரம்பிக்க அதிலிருந்த போர் கருவிகள் அகற்றப்படவும் அது நீருக்குள் முற்றாக அமிழ்ந்தது. இந்தத் தாக்குதல் மூலம் எல்லாக் கடற்புலிப் போராளிகளுக்கும் நிரோஜன் மீதும் அவன் திறமை மீதும் இருந்த நம்பிக்கை இன்னும் உச்சத்தை அடைந்தது.

நிரோஜன் கடற்புலியில் இருந்த ஏழு வருடங்களிலும் இப்படித்தான் பல சண்டைகளை தனது நிதானமான முடிவுகளாலும் நுட்பமான திட்டங்களாலும் நெருக்கடியான நேரத்தில் கூட பதட்டப்படாத செயற்பாடுகளாலும் செய்து வென்று முடித்தவன். கடலில் சண்டை மூழும்போது கரையில் நின்று கட்டளைகளை வழங்கும்போது அவர்கள் அவனின் திறமை மீது கொள்ளும் நம்பிக்கையால் சண்டைகளை வழிநடத்தும் பொறுப்பு முழுமையாகவே அவனிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டுவிடும். அவன் வரலாற்றுக்குள் இப்படியான பல தாக்குதல்கள் நிறைந்து கிடக்கிறது. அவனுக்குள்ளே தமிழீழத்தின் கடல் வாழ்ந்து கொண்டிருந்ததால் அவன் எப்போதும் கடலுக்குள் வாழ்ந்து கொண்டிருந்தான்.

இப்படித்தான் சண்டைகளிலெல்லாம் நெருப்பாகச் சீறும் அந்த நிரோஜனின் மறுபக்கம் இந்தச் சண்டைகளைப் போல கடினமானதும் கரடுமுரடானதுமல்ல. அவனின் இதயம் மென்மையானது. ஒவ்வொரு சண்டைகளிலும் அவனுடன் படகிலிருந்து மடியும் போராளிகளின் நினைவால் சண்டை முடிந்ததும் வந்து தனியே இருந்து அழும்போது அவன் ஒவ்வொரு போராளிகள் மீதும் எவ்வளவு அன்பு வைத்திருந்தான் என்பது புலப்படும். அப்போது அவன் ஒரு கடற்படைத் தளபதியாகப் பார்க்க முடியாது. சண்டைகளின் வெற்றிகளால் அவன் மகிழ்ந்திருப்பதைவிட இழந்த தோழர்களின் நினைவுகளால் அவன் மனம் உருகிப்போவதே அதிகம்.

அவன் சண்டைகள் இல்லாமல் முகாமில் நிற்கும்போது ஒரு சாதாரண போராளிக்கும் அந்த தளபதிக்கும் எந்த வேற்றுமைகளும் கிடையாது. அந்த வேளைகளில் அவனது முகாமிற்குச் சென்றால் நிச்சயமாக நீங்கள் அவனைப் பிரித்தறிய முடியாது. போராளிகள் அந்த வேலையில் ஈடுபட்டாலும் அவர்களுக்குள் ஒருவனாக அவனும் நிற்பது வழமையானது விளையாட்டுக்கள் என்றால் கூட அப்படித்தான். விளையாட்டுக்களின்போது மிகவும் சுவாரசியமாக அந்த நேரத்தைக் கழிக்கும் தன்மை அவனுக்கே உரியது.

தொடர்ச்சியாக இரவுபகலாக பணிகள் நடந்துகொண்டிருந்த நாட்களில் போராளிகளை உற்சாகப்படுத்துவதற்காக விளையாட்டுப்போட்டி ஒன்றை நடாத்த கடற்புலிகளின் சிறப்புத் தளபதி திட்டமிட்டபோது அவன் விளையாட்டு அமைப்பாளர் குழுவிற்குள் செல்லவில்லை. அவன் போட்டியிடும் வீரர்களின் இல்லமொன்றில் அவர்களில் ஒருவனாகச் சேர்ந்து கொண்டான். அவன் அந்தப் போட்டிகளின்போது நீச்சல் போட்டியில் முதலிடத்தைப் பெற்று தலைவரிடம் பரிசும் பெற்று அந்த மகிழ்வில் தன் தோழர்களுடன் சேர்ந்து துள்ளிக்குதித்தான்.

அவனின் திறமை விளையாட்டில் மட்டுமல்ல. ஒரு கடற்படைத் தளபதிக்கு இருக்கவேண்டிய அத்தனை தகுதிகளுமே அவனிடம் திறமையான விதத்தில் காணப்பட்டது. அவன் கடற்புலிகளின் படைத்துறைப் பள்ளிப் பொறுப்பாளனாக தொழில் நுட்பக்கல்லூரிப் பொறுப்பாளனாக, ஒரு கப்பலின் பிரதான இயந்திரவியலாளனாக என பல பணிகளைச் செய்து முடித்த பின்னரே கடற்புலிகளின் துணைத் தளபதியாகப் பொறுப்பெடுத்துக் கொண்டவன். ஆனாலும் இளம்தளபதி சிறிலங்காவின் கடற்படைத் தளபதி ஒருவனைவிட பன்மடங்கு உயர்ந்தவன்.

ஏனெனில் அவன் சண்டைகளில் வென்றது கடற்கலங்களின் அதிகரித்த பலத்தினாலல்ல. உறுதிமிக்க போராளிகளின் நெஞ்சுரத்தைத் துணையாக்கி தனது நுட்பமான திட்டமிட்ட தாக்குதலினால் மட்டுமே. அப்படி இல்லாவிட்டால் இந்தச் சண்ணடையில் அவன் வெற்றிருக்கவே முடியாது.

அன்றைய நாள் 07-01௧999 அன்றும் வழங்கற்பணியில் ஈடுபட்டுக் கொண்டிருந்தன கடற்புலிகளின் இரு படகுகள். அவற்றில் ஒன்றில் நிரோஜன் நின்றபடி படகுகளை வழிநடத்திக் கொண்டிருந்தான். கடலின் நடுவே இந்தப் படகிரண்டையும் பலம் பொருந்திய நான்கு டோறாக்கள் முற்றுகையிடுகின்றன. சண்டைமிக நெருக்கமாகவே நடந்து கொண்டிருந்தது. மாலை மயங்கிய பொழுதில் அந்தச் சண்டை ஆரம்பித்தபோதும் விடிசாமம் வரையும் அந்த நான்கு டோறாக்களிடமிருந்தும் தன் படகுளைப் பாதுகாத்து வியூகமிட்டுச் சண்டையிட்டுக் கொண்டிருந்தான். அவன் தொலைவில் உள்ள எங்கள் கரையிலிருந்து எப்போதும் போலவே இப்போது உதவியை எதிர்பார்க்கவில்லை. சண்டை தொடர்ந்து நடந்து கொண்டிருந்தது. நீண்ட நேரம் கடந்து விட்டதால் படகொன்றில் எரிபொருள் தீர்ந்தபோது அந்த நான்கு டோறாக்களும் சுற்றி முற்றுகையிட்டுக் கொண்டன. அவன் அப்போதும் உதவியை எதிர்பார்க்கவில்லை. சந்தர்ப்பத்தை சரிவரப்பயன்படுத்தி டோறாக்களை ஊடறுத்து புகுந்து தனது எரிபொருளில் பாதியை அந்த படகுக்கு வழங்கிச் சேதமில்லாமல் அந்த நான்கு டோறாக்களுக்கும் போக்குக் காட்டி கரை சேர்ப்பித்தான்.

அதனால்தான் கடற்புலிகளின் சிறப்புத் தளபதி சூசை அவர்கள் அவனைப் பற்றிக் குறிப்பிடும்போது ‘எந்தச் சிக்கலான சண்டையெண்டாலும் நான் அவனிட்டையே கட்டளை வழங்குகின்ற பொறுப்பை விட்டிடுவன். ஏனெண்டா என்னைவிட அவன் சிக்கலான சண்டையள்ள கூட தானும் பதட்டப்படாமல் போராளிகளையும் பதட்டமடையாமல் வைச்சு சண்டையை பிடிச்சு வெற்றி கொள்ளிறதில திறமையானவன். இதில அவனுக்கு நிகர் அவனேதான்” என்றார்.

இந்தத் திறமையான தளபதி தான் 07௰௧999 அன்று வழங்கற் பணியில் ஈடுபட்டுக்கொண்டிருந்த வழங்கற் படகுகளை நடுக்கடலில் டோறாப் படகுகள் வழிமறித்தபோது தனது கட்டளைப் படகுடன் இரண்டு படகுளையும் அழைத்துக் கொண்டு கடற்களத்தில் இறங்கினான். அன்று கடல் கொந்தளிப்பாய் இருந்தது. கடும் இருள் கடல்வெளியினையே மறைத்துக் கொண்டிருந்தது. படகில் பொருத்தப்பட்டிருந்த கருவிகள் காலநிலைக் குழப்பத்தால் தங்களது பணியைச் செய்ய மறுத்துக் கொண்டிருந்தன. நிரோஜன் தன் நீண்டகால கடல் அனுபவத்தினை மட்டுமே வைத்து படகினை நகர்த்தினான். வழங்கற் படகிற்கு எதுவும் நடந்துவிடக்கூடாது என்ற உறுதியுடன் படகை நகர்த்தினான். இடையில் துணைப்படகுகள் இரண்டும் இயந்திரக் கோளாற்றினால் மெதுவாகவே நகர்ந்து கொண்டிருந்தன. அவன் அவற்றை எதிர்பார்க்காமலேயே தனது கட்டளைப் படகை மட்டுமே வேகமாக சண்டை மூண்ட பகுதிக்கு நகர்த்தினான். அன்று அவன் சிங்களப் படைகளிற்கு எதிராக மட்டுமல்ல இயற்கைக்கு எதிராகவும் சண்டை பிடிக்க வேண்டியதாயிற்று.

அவன் எங்களின் வழங்கற் படகுகளை நெருங்குகின்றான். அங்கே எங்களது ஒரு படகைக் காணவில்லை. அது டோறாவின் தாக்குதலில் சிக்கி மூழ்கியிருந்தது. ஆனால் அதில் வந்த உயிர்களிற்கு சேதமில்லை. அவை பத்திரமாக ஒரு படகில் இருந்தன. அவன் அந்த திருப்தியுடன் தன் ஒரு படகை வைத்து எதிரியின் அதிகரித்த பலத்தை எதிர்கொண்டான். கடல் இப்போது முரண்டு பிடித்துக் கொண்டிருந்தது இருளுக்குள் டோறாவின் நிலைகள் அவன் கண்களுக்கு தெரியவில்லை. வழங்கற் படகு பத்திரமாய் கரை திரும்பிக் கொண்டிருந்தது. இப்போது நிரோஜனின் கட்டளைப் படகு எதிரியின் தாக்குதலில் செயலற்றுக் கடலில் நின்று கொண்டிருந்தது. அவன் படகின் இயந்திரங்கள் மௌனமாய்க் கிடந்தன. எந்தச் சண்டையிலும் உதவியை எதிர்பார்க்காதவன் இன்று மட்டும் “என்ர படகுக்குச் சேதம், முடிஞ்சா உதவி செய்யுங்கோ, இல்லாட்டி பிரச்சனையில்லை” அவனின் அந்த வார்த்தைகள் தொலைத் தொடர்புக் கருவியில் கேட்டதும் துணைக்குச் சென்ற படகுள் இரண்டும் தங்களால் இயன்றமட்டும் வேகமாக முயற்சித்து முன்னேறின. அங்கே அவர்கள் நிரோஜனின் படகை நெருங்கினார்கள். இப்போது அவர்களின் கரங்கள் தோய்ந்து போனது. கண்களால் வழிந்த நீரரும்புகள் உடலைவிட்டுத் துளித்துளியாய் படகுக்குள் விழுந்தது. அந்த வீரன் கடற்புலி மரபுக்கேற்ப இறுதிவரை சண்டைபிடித்து தன் கடமையை நிறைவேற்றிய திருப்தியுடன் எரிந்து கொண்டிருந்த தோழர்களுடன் படகோடு தீயில் சங்கமமாகிக் கொண்டிருந்தான்.

– மாரீசமைந்தன் –

கரும்புலிகள் :அடிமுடி தெரியாத அற்புத மாமனிதர்கள்

black tigers day july 5

தமிழீழ விடுதலைப் போராட்ட வரலாற்றில் 1987ம் ஆண்டு யூலை மாதம் 05ம் நாள் கரும்புலி கப்டன் மில்லரின் தாக்குதலுடன் கரும்புலிகள் சகாப்தம் தொடங்கிவைக்கப்பட்டது.

நெல்லியடி மத்திய மகாவித்தியாலயத்தில் நிலைகொண்டிருந்த ஸ்ரீலங்காப் படையினர் மீது மில்லர் கரும்புலித் தாக்குதல் நடத்தி இன்று 26 ஆண்டுகள் கடந்துவிட்டன.

தமிழீழ விடுதலைப் போராட்டத்தில் ஒவ்வொரு திருப்புமுனைகளிலும் கரும்புலிகளின் நாமம் உள்ளது. அந்தவகையில் கடலிலும் எதிரிக்கு தக்க பாடத்தை கொடுத்தார்கள் கடற்கரும்புலிகள்.Black Tigers strong people

இவ்வாறு விடுதலைப்போரின் போராட்டப் பாதைகளில் தடைநீக்கிகளாக கரும்புலிகள் காணப்பட்டார்கள். 2000 ஆம் ஆண்டு கட்டுநாயக்கா வான்படைத்தளம் மீது சென்று கரும்புலித் தாக்குதல் நடத்தப்பட்டது.

இவ்வாறு ஸ்ரீலங்காவின் தென்பகுதியில் பல நிழற்கரும்புலிகள் தாக்குதல்களை நடத்தி வீர வரலாறானார்கள்.

2007ம் ஆண்டு அனுராதபுரம் வான்படைத்தளம் மீது எல்லாளன் நடவடிக்கை என பெயர் சூட்டப்பட்ட கரும்புலித் தாக்குதலில் 21 கரும்புலி மறவர்களால் மேற்கொள்ளப்பட்டது.black tigers day 3

இத்தாக்குதல் தரையிலும் கடலிலும் நடத்தப்பட்டுக் கொண்டிருந்த அதேவேளை, 2009 ஆம் ஆண்டு வான் கரும்புலிகளும் தாக்குதலை நடத்தினார்கள்.
முள்ளிவாய்க்கால் மண்ணிலும் எத்தனையோ கரும்புலிகள் வீர வரலாறானார்கள்.

பெயர் குறிப்பிடாத கல்லறைகளில் உறங்கும் கரும்புலிகள்

black tigers day 4

பல கரும்புலி வீரர்கள் இன்று பெயர் குறிப்பிடப்படாத கல்லறைகளில் அநாமதேயமாக உறங்கிய போதும் அவர்களது அற்புதமான சாதனைகள் வாரலாற்றுக் காவியங்களாக என்றும் அழியாப் புகழ் பெற்றுவாழும்.

– தமிழீழத் தேசியத் தலைவர் ,மேதகு வே.பிரபாகரன்.

எழுத முடியாத காவியங்கள் எ ப்படி இவர்களுக்கு முகங்களில்லையோ, முகவரியில்லையோ அதேபோலத்தான் எத்தைகைய அறிவாலும், எத்தகையஞானத்தாலும் கணிப்பீடு செய்யக்கூடிய வகையில் இவர்களது உள்ளகமும் இல்லை. இங்கே எடுதப்பட்;டுள்ளவை எல்லாம் இவர்களோடிணைந்த சில சம்பவங்கள் மட்டுமே. அந்தச் சம்பவங்களினூடு, உங்களால் முடிந்தால் அவர்களது மனவுணர்வுகளை மதிப்பீடு செய்து கொள்ளுங்கள். அவர்களது சிந்தனைப் போக்கின் தன்மைகளைஉய்தறிந்து கொள்ளுங்கள் தனிமனித அபிலாசைகளுக்கு அப்பால் சுயத்தின் சிறைகளை உடைத்துக் கொண்டு அவர்களது சிந்தனையோட்டம் விரிந்தபொழுது தமதுடலோடு, தமதுயிரோடு ‘தம்மையே தியாகம் செய்யத் துணிந்தவர்கள் அவர்கள்.

ஓயாத எரிமலையாக சதா குமுறிக் கொண்டிருந்த நெஞ்சுக்குள் ஆற்ற முடியாத தாகமாக எழுந்து கொண்டிருந்த வேட்கையைத் தணிக்க, எதுவும் செய்யவும், எங்கேயும் செய்யவும் தயாரான நெஞ்சுரத்தோடு அவர்கள் பயணம் போனார்கள். ஒரு மாறுபாடன முற்றிலும் எதிர்மாறான தள நிலைமைக்குள் நின்று அவர்கள் எவ்விதமாக எழுந்து கொண்டிருந்த வேட்கையை தணிக்க, எதுவும் செய்யவும் எங்கேயும் செய்யவும் தயாரான நெஞ்சுரத்தோடு அவர்கள் பயணம் போனார்கள்.
ஒரு மாறுபாடன முற்றிலும் எதிர்மாறான தள நிலைமைக்குள் நின்று அவர்கள் எவ்விதமாக இவற்றை சாதித்துஇருப்பார்கள் என்பதை, ஆற அமர இருந்து, உள்ளத்தைத் திறந்து சிந்தித்துப் பாருங்கள். நெஞ்சு புல்லரிக்;கும், உயிர் வேர்க்கும். அவர்கள் கண்களுக்கு முன்னால் விரி;ந்து கிடந்த இன்றைய ஷநவீன நாகரீகத்தின் தாலாட்டில்தான் உறங்கினார்கள். புலிகளின் ஒழுக்க வாழ்வின் உயரிய மரபை மீறிவிடச் செய்யும் சூழ்நிலைக்குள் உலாவந்தார்கள்.

இவற்றுக்குள் வாழ்ந்தும் எதற்கும் அசையாத இரும்பு மனிதர்களாக நெருப்பைக் காவித்திரிய எப்படி அவர்களால் முடிந்தது. வெளிப்படையாக அந்த உல்லாச வாழ்வோடு கலந்து சீவித்தபோதும், உள்ளுக்குள் இதய அறைகளின் சுவர்களுக்குள் தாயக விடுதலையின் வேட்கையை மட்டுமே சுமந்து கொண்டு பகைவனின் அத்திவாரங்களைக் குறிவைத்துத் தேடி அலையும் அப+வமான நெஞ்சுரம் எங்கிருந்து இவர்களுக்;குள் புகுந்தது. பகைவனை அழிக்கும் தனது நோக்கினை அடைவதற்காக, தன்னையழிக்கவும் துணிந்ந இந்த அதிசய மனவுணர்வுவை எப்படிஅவர்கள் பெற்றார்கள். தாயகத்திற்காக செய்யப்படும் உயிர் அர்பணிப்புகளில் ஏற்றத்தாழ்வுகள் கிடையாது என்பதுதான் உண்மை. ஆனாலும் இங்கென்றால் வெடி அதிரும் கடைசி நொடிப்பொழுது வரை பரிப+ரணமான ஒரு போர்ச் சூழ்நிலை. அந்த வீரனது மனநிலையை

அதே உறுதிப்பாட்டோடு பேணிக்கொண்டேயிருக்கும். ஆனால் அங்கு………… அது முற்றிலுமே ஒரு தலைகீழான நிலமை. மானிட இயல்புணர்வுகளைத் தூண்டி அவற்றுக்குத் தீனி போட்டு சுய கட்டுப்பாட்டை இழக்கச் செய்து மன உறுதிப்பாட்டைச் சிதைத்து விடக்கூடிய உல்லாசத்தின் மடி அது. அதில் படுத்துறங்கி பகை தேடி வேவு பார்த்;து ஓழுங்கமைத்து குறி வைத்து, வெடி பொருத்தி புறப்பட்டு, மனிதக்குண்டாகி………… எல்லாவற்றையும் தானே செய்வதோடு பகையழிக்கும் போது தன்னையழிக்கும் போதும் கூட தன்பெயர் மறுத்துப் புகழ் வெறுக்கின்ற தற்கொடை ஒரு அதியுயர் பரிமாணத்தை உடையது. உயிர் அர்பணத்தில் அது உன்னதமானது. அவர்களை நெறிப்படுத்தி வளர்த்தது எது.? உண்மையில் இவையேல்லாம் மேனி சிலிர்க்கச் செய்யும் விந்தைகளேதான். நம்புதற்கரிய அற்புதங்கள்தான்… மன ஒருமைப்பாட்டோடு தங்களைத் தாங்களே வழிப்படுத்தி, எங்கள் இயக்கத்தின் உயரிய விழுமியங்களைக் காத்த அந்த புனிதர்கள், தான் அழியப்போகும் கடைசிப் பொழுதுகளிலும் நிதானத்துடனும் விவேகத்துடனும் செயலாற்றி, பகைவனின் இலக்குகளை அழிப்பதில் மட்டுமே குறியாக இருந்த அந்தக் கரும்புலிகள், ” முகத்தை மறைத்து, புகழை வெறுத்து, மனித தியாகத்தின் இமயத்தை தொட்டு விட்ட ” பிரபாகரனின் குழந்தைகள் …..

வெளியில் தெரியாத அந்த அற்புத மனிதர்களையும் நாங்கள் நினைவிற்கொள்கின்றோம்.

LTTE leader V. Pirapaharan commemorating  Black Tigers 3

தம்மையே தந்த தற்கொடையாளர்கள் கரும்புலிகள்

உலகப் போரியல் சரித்திரத்தில் அர்ப்பணிப்பையும், தியாகத்தின் உச்சத்தையும், தனிமனித, கூட்டு போரியல் திறமையின் மொத்த வெளிப்பாடாகவும் விளங்குபவர்கள் கரும்புலிகள். தமிழீழ தேசியத் தலைலவர் எதை உருவாக்கினாலும் அதில் ஓரு நேர்த்தி, தூய்மை உன்னதம், புனிதம், அதியுச்ச செயல்திறன் இயல்பாகவே அமைந்திருக்கும். அவ்வாறே கரும்புலிகளும்Black tigers day 2012

“பலவீனமான எம் இனத்தின் பலமான ஆயுதமாகவே கரும்புலிகளை உருவாக்கினேன்” என்று அதன் உருவாக்கம் தொடர்பாக தேசியத்தலைவர் கூறியிருக்கின்றார். அப்போது வடமராட்சி பெருநிலப்பரப்பில் சிங்கள இராணுவம் ஆக்கிரமிப்பை மேற்கொண்டிருந்த காலம். நெல்லியடிப் பாடசாலையை இராணுவமுகாமாக்கி அங்கிருந்து பல கொடுமைகளை தமிழ் மக்களுக்கு அது செய்து கொண்டிருந்தது. அன்று யூலை 05 1987 காலை 07 மணி யாழ்ப்பாணம் பாரிய வெடிச்சத்தத்தால் அதிர்கிறது. சிறிலங்கா அச்சத்தால் அதிர்கிறது. உலகம் வியப்பால் அதிர்ந்தது. கரும்புலி கப்டன் மில்லர் வெடிமருந்து நிரப்பப்பட்ட வாகனத்தில் இராணுவ முகாமுக்குள் சென்று வெடித்து வீரகாவியமாகிறார். அன்றுடன் கரும்புலிகளின் வீரவரலாறு தொடக்கம் பெறுகின்றது.

கரும்புலிகள் பிரிவில் இணைந்து கொள்வது மிகவும் சுலபமான காரியமல்ல. இதற்கு தலமையின் நேரடி அனுமதி அவசியம். தலைவரே அந்த அனுமதியை வழங்குகிறார். இதற்கு உதாரணமாக முதலாவது தரை பெண் கரும்புலி யாழினி கரும்புலிகளின் பிரிவில் சேர பத்துத் தடவைகள் தலைவருக்கு கடிதம் வரைகிறாள். அவளுடைய மூத்த சகோதரி மாவீரர் என்பதால் அந்தவேண்டுகொளை தலமை நிராகரிக்கின்றது. பின் உண்ணா நோன்பிருக்கின்றாள் தான் கரும்புலியாக வேண்டும் என்று. இப்படி நீண்ட போராட்டத்தின் மத்தியிலே தலைவர் அவளை கரும்புலிப்பிரிவில் சேர்த்துக் கொள்கின்றார். பின்னாளில் தாண்டிக்குளம் ஆயதக்களஞ்சியத் தாக்குதலை வெற்றிகரமாக நடாத்தி மேஜர் யாழினியாக மாவீரராகிறாள். இப்படி அந்தப் பிரிவில் இணைவது இலகுவான விடயமல்ல.

முடியாது என்பதை முடியும் என்றாக்கி வருகின்ற தடைகள் அனைத்தையும் உடைத்தெறிந்து வெற்றிவாகை சூடிய நாயகர்கள் கரும்புலிகள். ஈழப்போரிலே எதிரிகளுக்கு சிம்மசொற்பனமாக அமைந்து ஈழப் போர் வெற்றிகளுக்கு முதல் சுழிபோட்டவர்கள் இவர்கள். முகமறியாது, முகவரியறியாது இந்த மண்ணுக்காகவும், மக்களுக்காகவும் தம் உயிரையே ஆயதமாக்கி தம்மையே தந்தவர்கள் இவர்கள். ஆன்பின் உச்சத்தின் வெளிப்பாடாகவும், வீரத்தின் முழுவடிவமாகவும் இவர்கள் இருக்கின்றார்கள். சாவிற்கான நேரம் குறித்து வெடிமருந்தினைச் சுமந்து தாயக விடுதலையை மூச்சாக்கி நெருப்பில் நீராடிய வீரமறவர்கள் இவர்கள்.

உலகினை வியக்கும் வரையிலான அதிஉச்ச திட்டமிடலுடன் கூடிய தாக்குதல்களை அவர்கள் நடார்த்தியிருந்தார்கள். அனுராதபுரம் வான்படைத்தளம் மீதான தாக்குதல் என்பது உலகப்போர் வரலாற்றில் தமிழினத்தின் வீரத்தையும் விடுதலைப்புலிகளின் போர் யுத்தியையும் கரும்புலிகளின் அதியுச்ச போர்த்திறமையையும் உலகிற்கு எடுத்துக்காட்டியது.

கரும்புலிகளின் இலக்கு என்பது எப்பொழுதும் விடுதலைக்காக எதிரிகளை தாக்கியழிப்பதாக இருந்ததே தவிர பொதுமக்களையோ, அப்பாவிகளையோ இலக்காகக் கொண்டதில்லை. கட்டுநாயக்கா சர்வதேச விமானத்தள தாக்குதல் என்பது அது ஓர் சர்வதேச விமானத்தளமாக இருந்த போதிலும் எந்தவொரு பொதுமகனுக்கும் எந்தப் பாதிப்பும் இன்றி நிகழ்த்தப்பட்டமை இன்றும் நினைவுகூரத்தக்கது. கரும்புலிகளின் இலக்கு சர்வதேசத்தை அச்சுறுத்துவதோ, ஒர் இனத்தை அழிப்பதாகவோ இருக்கவில்லை. அவர்கள் தம் இனத்தின் இருப்புக்காக, தேசத்தின் விடுதலைக்காக, சந்ததியின் சுதந்திரத்திற்காக, தாய்நாட்டுக்காக வீரகாவியமானார்கள். முகமறியாத அந்த வீரர்கள் உலகம் வியக்கும் தாக்குதல்களையும் நடாத்தியிருக்கின்றார்கள்.

ஹபரணை தாக்குதல் என்பது இதுவரை உலகம் போரியலில் கண்டிராத ஒரு தாக்குதல் குறித்த ஒரு தாக்குதலில் ஒரு போர் வீரன் குறித்த ஸ்தலத்தில் 193 எதிரிப் படையினரைக் கொன்று குவித்து 700க்கு மேற்பட்டோரை விழுப்புன் அடையச்செய்து உலக சாதனையான ஒரு வெற்றித் தாக்குதலை அந்த வீரன் நடாத்தியிருந்தான். முகமறியாக் கரும்புலியின் தாக்குதல் என்பதால் சாதனையை எழுத்தில் பதியப்படாமலே போயிற்று. என்றோ ஒரு நாள் இந்த உலகம் எம் தேசத்தை அங்கீகரிக்கும். அப்போது உங்கள் சாதனைக்கு அங்கீகாரம் நிச்சயம் உண்டு.

கரும்புலிகளோடு அவர்களுக்கு உதவியாக இருக்கும் முகவர்களும் போற்றுதற்குரியவர்கள். சில சந்தர்ப்பங்களில் முகவர்களும் கரும்புலிகளாகியிருக்கின்றார்கள். ஹபரணை தாக்குதல் இலக்கு நெருங்கிவிட்டது. முகவர் வெடிபொருள் சுமந்த வாகனத்தை ஓட்டி வருகிறார் கரும்புலி வீரன் வருவதற்கு சற்று தாமதம் ஏற்படுகின்றது. வேறுவழியின்றி முகவர் தானே அந்தத் தாக்குதலைச் செய்ய முடிவெடுத்து இலக்கை நோக்கி விரைகிறார். இறுதிக் கணங்களின் அந்தக் கரும்புலி மாவீரன் வாகனத்தைப் பொறுப்பேற்கிறான். தாக்குதல் நடந்தேறுகிறது. சிறிது நேரம் வரை தாக்குதலில் மாவீரனானது யாரென்று தெரியவில்லை. பின்னர் முகவரின் தொடர்பினூடாக உறுதிசெய்யப்படுகின்றது. இப்போது கூட உச்சரிக்க முடியவில்லை அந்தத் தற்கொலையாளனின் பெயரை. அதே போல் வவுனியாவில் நடந்த தாக்குதல் ஒன்றில் இலக்கு நெருங்கிய காரணத்தால் முகவரே அதை செய்து வீர காவியமானார்.

இப்படி எண்ணற்ற தியாகங்களைச் செய்து ஆக்கிரமிப்பின் ஒவ்வொரு கணங்களிலும் எதிரியின் இதயப்பகுதிகளை தகர்த்தெறிந்து, அவனை நிலைகுலையச் செய்து, ஈடிணையற்ற வெற்றிகளைப் பெற்றுத் தந்த அந்த விலையற்ற செல்வங்களின் தூய்மையான அர்ப்பணிப்பு எமக்குப் பல விடயங்களை இன்றும் சொல்லித்தருகின்றது.
பதவிக்காகவும், அதிகாரத்திற்காகவும் வல்லாதிக்க அரசுகளிடம் விலைபோயும் அரசியல் பகடற்காய்களாக இருக்கும் ஒவ்வொரு தமிழனும் இந்தப் புனிதர்களின் தியாகத்தை சிந்தித்துப் பார்க்க வேண்டும். எமது முதல் பலவீனமே ஒற்றுமையின்மை தான். அதை எப்போது நீக்குகின்றோமோ அப்போது நிச்சயம் இந்த வீரர்களின் தாகத்தை தீர்க்கலாம்.

பலரும் இன்று பேசுபவர்களாக முன்னாள் போராளிகள் இருக்கின்றார்கள். பேசுவதற்கு வாய் இருக்கு என்பதற்காக, எழுதுவதற்கு எழுதுகோல் இருக்கிறது என்பதற்காக அவர்கள் பாலியல் தொழிலில் ஈடுபடுகின்றார்கள், கலாசாரச் சீர்கேட்டில் ஈடுபடுகின்றார்கள் என்று பலவாறு எழுதுகிறார்கள். ஒன்றை நாம் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். உண்மையில் அவர்கள் எம் தேசத்தின் விடுதலைக்காக தம்மை முழமையாகக் கொடுத்தவர்கள், எதையும் தமக்காக அவர்கள் சேமிக்கவில்லை. ஆக அவர்களின் வாழ்வாதாரத்திற்காக நாம் இதுவரையில் என்ன செய்திருக்கின்றோம், இப்படிச்சொல்வது பாலியல் தொழிலில் ஈடுபடுவது சரியென்று அர்த்தம் அல்ல. மாறாக அவர்களின் வாழ்வாதாரத்தைக் கட்டியெழுப்ப வேண்டிய தார்மீக, சமூகப் பொறுப்பு ஒவ்வொரு தமிழனுக்கும் உண்டு என்பதே விடயம்.

அப்படி ஒன்றை செய்துவிட்டுக் கதைப்பது தான் நாகரிகம். செய்யமுடியாத சூழல் உள்ளது என்று எவரும் சாட்டுச் சொல்லமுடியாது. அது கோழைத்தனம். தமிழ்த்தேசியம் பேசுபவர்கள் இனியாவது முன்வரவேண்டும். சமுத்தின் பிரச்சனை எழுதப்படும் போது அதற்கான காரணத்தோடு எழுதப்பட வேண்டும். ஒரு பிரச்சினைக்கான காரணத்திற்கு தீர்வுகாணப்படும் போது பிரச்சனை இல்லாமலேயே போய்விடும்.

மீள்எழுச்சி, மீள் ஒருங்கிணைப்பு என்ற சொல்லாடல்கள் எஞ்சியிருக்கும் தமிழனையும் கொன்றுவிடுவதாக அமைகின்றது இதனால் விடுதலை செய்யப்பட்ட பல போராளிகள் மீள சிறைப்படுத்தப்பட்டுள்ளனர். பல ஆயிரக்கணக்கான சிறையில் உள்ளவர்களின் நிலை அதோகதியாக இருக்கின்றது.
தேசியத்தலைவரைப் பொறுத்த வரை சொல்லைவிட செயலுக்கு முக்கியம் கொடுப்பவர். நூம் செயலில் காட்டிய பின்பே பேச முற்பட வேண்டும் என்று சொல்பவர். அதைவிட இரகசியத்தின் உறைவிடமாக தேசியத்தலைவரையும் விடுதலைப்புலிகள் அமைப்பையும் சொல்லலாம்.

இந்தியாவில் தலைவரும் புலிகளும் இருந்த காலத்தில் இரண்டு வருடம் பழநெடுமாறன் ஐயா அவர்களின் வீட்டில் பேபி அண்ணை உள்ளிட்டோரோடு தலைவரும் தங்கியிருக்கிறார். ஆப்போது பழநெடுமாறன் ஐயா அடிக்கடி கேட்பாராம் பேபி அண்ணாவிடம் நான் உங்கள் தலைவரை, தம்பி பிரபாகரனைப் பார்க்க வேண்டும் என்று அவரும் காட்டுகிறோம் என்று பதிலளிப்பாராம். ஒரு நாள் மதுரையில் வைத்து தலைவர் உள்ளிட்ட மூன்று பேரை காவல்துறை கைது செய்கிறது. அப்போது அவர்களை பிணையில் எடுக்கப் பழநெடுமாறன் ஐயா செல்கிறார். பிணையில் எடுத்த மூன்று பேரையும் சந்திக்கும் போது தலைவர் அண்ணா நான் தான் பிரபாகரன். இவ்வளவு காலமும் சொல்லாததற்கு வருந்துகிறேன் என்கிறார் சரியாக இரண்டு வருடம் அவரின் வீட்டில் தங்கியிருந்தார். அதுவரை காலமும் நெடுமாறன் ஐயாவுக்குத் தெரியாது இவர் தான் பிரபாகரன் என்று. இது தான் தலைவர், விடுதலைப்புலிகள் அமைப்பு.

ஸ்ரீலங்கா அரசினூடாக இந்த சொல் அதிகமாக பரப்பப்பட்டாலும் அதற்கான சந்தர்ப்பத்தை வழங்கியது தமிழர் தரப்பின் பலவீனமே ஏனெனில் தற்போதுள்ள சூழலில் இச்சொல்லாடல் ஊடாக அதிகம் நன்மை பெறுவது சிங்களமே என்பதில் எந்த சந்தேகமும் இல்லை.

ஒவ்வொரு கரும்புலிகளும் அவர்கள் இறுதியாக உச்சரித்த வார்த்தைகள் ”இதை பார்க்கும் போது நான் உங்களை விட்டு நீண்ட தூரம் போய்யிருப்பன் ” ”அன்னேட கைய பலப்படுத்துங்கோ ” ” நாளை நிச்சயம் தமிழீழம் உருவாகும் ” ” நீங்கள் தமிழீழத்தில சந்தோசமா இருக்கோணும் எண்டுறதுக்காக தான் நான் இந்த தாக்குதலை செய்றன்” இப்படி அவர்கள் தேசத்தின் விடுதலையை மூச்சாக்கி அந்த விடுதலை உயிர் பெற தம் மூச்சை கொடுத்தவர்கள் இந்த தெய்வங்கள். உயிரைக்கொடுத்து தியாகம் செய்த உன்னதமான அந்த இலச்சியத்தை ஒற்றுமையோடு வென்றெடுப்பதே அந்த தெய்வங்களுக்கு நாம் செய்யும் உள்ளார்த்தமான ஆராதனையாகும்.

black tigers day july 5

கரும்புலி மில்லர்கள் மட்டுமே அடையாளம் நமக்கு-புகழேந்தி தங்கராஜ்

ஆங்கிலப் பத்திரிகையாளர் சோபன் தாஸ் குப்தா பற்றி மீண்டும் ஒருமுறை இந்தப் பகுதியில் எழுதமாட்டேன் – என்று வாக்கு கொடுத்திருந்தேன் நண்பர்களிடம். அதையும் மீறித்தான் எழுதவேண்டியிருக்கிறது இதை.

அல்காய்தாவுக்கு முன்பே தற்கொலைப் படை மூலம் தாக்குதல் நடத்தியவர்கள் விடுதலைப் புலிகள் – என்று அண்மையில் திருவாய் மலர்ந்தருளியிருந்தார், சோபன். (உண்மையே பேசமாட்டோம் – என்று பிரணாப் முகர்ஜியிடம் சத்தியம் கித்தியம் செய்துகொடுத்துவிட்டார்களா?)

பிரணாப் போலவே சோபனுக்கும் தாய்மண் – வங்காளம் தான். வங்கத்திலிருந்து இலங்கைக்குப் போன சோபனின் தொப்புள் கொடி உறவான சிங்கள இனத்தின் மீதும், ராஜபட்சே சகோதரர்கள் மீதும் அவருக்குப் பாசம் இருக்கக் கூடாதென்று நாம் சொல்லவில்லை. அது இயல்பான பாசம். ‘நம்ம ஆளுங்கப்பா அவங்க’ என்கிற அபிமானத்தில் காட்டப்படும் பரிவு. அதற்காக, சிங்கள இனவெறிக்கு எதிரான தமிழினத்தின் விடுதலைப் போரை எப்படியாவது கொச்சைப்படுத்த வேண்டும் – என்கிற அவரது அரிப்பை நாம் அனுமதிக்க முடியாது.

சிவகங்கைச் சீமைக்கான விடுதலைப் போரில் வேலுநாச்சியாரின் வெற்றியை உறுதி செய்வதற்காக, தனக்குத் தானே தீ வைத்துக் கொண்டவள் – குயிலி. நாச்சியார் அமைத்திருந்த உடையாள் பெண்கள் படையின் இளம் தளபதி. அப்போது அவளுக்கு, 18 வயதுகூட நிறைவடையவில்லை. (குழந்தைப் போராளி!)

ஆயுத பூஜையையொட்டி சிவகங்கை அரண்மனையின் நிலமுற்றத்தில் குவித்துவைக்கப் பட்டிருந்த ஆங்கிலேயர் படையின் ஆயுதங்கள் மீது தீப்பிழம்பென ஓடிவந்து குதித்தாள் குயிலி. கண்ணிமைக்கும் பொழுதில், வெடித்துச் சிதறின ஆயுதங்கள். அதிர்ந்துபோய் நின்ற ஆங்கிலேயருடன் உறுதியுடன் மோதி, சிவகங்கையை மீட்டது நாச்சியின் பெண் படை.

கோழைத்தனமாக தன் கணவனைக் கொன்ற வெள்ளைத் தளபதி பாஞ்சோரை பெண்கள் ராணுவத்தைக் கொண்டே வேலுநாச்சியார் வென்றதும், தன் வாளுக்கு அவனை இரையாக்கியதும் சிவகங்கைச் சீமையின் வீர வரலாறு.

சோபன் தாஸ் குப்தா அவர்களே! ஆங்கிலேயரின் ஆயுதங்களை அழிக்க எங்கள் இனத்தின் இளைய நிலா குயிலி தன்னைத்தானே எரித்துக் கொண்டது – 1780ம் ஆண்டில்!

சிட்டகாங் ஐரோப்பியர் கிளப் முற்றுகையில் முன்னணியில் நின்று, துப்பாக்கியில் தோட்டாக்கள் இருந்தவரை பிரிட்டிஷ் படைகளை நோக்கிச் சுட்டவள், வங்கத்தின் பெண் சிங்கம் – பிரீத்தி லதா. ‘நாய்களும் இந்தியர்களும் உள்ளே வரக் கூடாது’ என்கிற போர்டு மாட்டப்பட்டிருந்த ஐரோப்பியர் கிளப், பிரீத்தியின் தலைமையில் சென்ற அவளது தோழர்களால் தீக்கிரையாக்கப்பட்டது. அப்போது பிரீத்திக்கு – 20 வயது.

தோட்டாக்கள் தீர்ந்த நிலையில், சுற்றிவளைக்கப்பட்டாள் பிரீத்தி. அப்போதும் அவள் கலங்கவில்லை. மலர்ந்த முகத்துடன் கையிலிருந்த பொட்டாஷியம் சயனைடு பொட்டலத்தை விழுங்கி, தன் கடமையை முடித்த மனநிறைவுடன் தன்னைத்தானே அழித்துக் கொண்டாள்.

திருவாளர் சோபன்தாஸ் அவர்களே! வங்க மண்ணில் பிறந்து, சொந்த மண்ணுக்கான விடுதலைப் போரில் உயிரைக் கொடுத்து பிரீத்தி லதா சரித்திரம் படைத்தது, 1932ம் ஆண்டில்!

குயிலியைப் பற்றி சோபன் தாஸ் குப்தா கேள்விப்படாமலிருக்கலாம். விந்திய மலைக்கு இந்தப்புறமும் இந்தியா இருக்கிறது என்பது எவருக்குத் தெரிகிறது? ஆனால், வங்கத்துக் கரும்புலி பிரீத்திலதா பற்றிக் கூட அவர் தெரிந்துகொள்ளாமல் போனது எப்படி?

இன்னும் சொல்லப்போனால், பிரீத்தியின் முழுப் பெயர் ‘பிரீத்திலதா தாஸ் குப்தா’ என்றுதான் இருந்திருக்கவேண்டும். அவர் பிறந்த குடும்பத்தின் பின்னொட்டாக ‘தாஸ் குப்தா’ என்பதுதான் காலங்காலமாக இருந்து வந்தது. இடையே, அவளது குடும்பத்தில் எவருக்கோ தரப்பட்ட ‘வதேதார்’ என்கிற கௌரவம் பின்னொட்டாக மாறி, பிரீத்தி கூட ‘பிரீத்தி லதா வதேதார்’ என்றே அழைக்கப்பட்டாள். தாஸ் குப்தா – என்பது மறைந்துவிட்டது. சோபன் தாஸ் குப்தா இதை மறந்தது எப்படி?

வங்கதேச எழுத்தாளர் செலினா ஹூசைன், ‘ஒவ்வொரு பெண்ணுக்கும் முன்மாதிரியாக இருப்பவள் பிரீத்தி’ என்கிறார் பெருமையுடன். குயிலியை சிவகங்கைச் சீமை வணங்குவதைப் போல், ஒட்டுமொத்த வங்கமும் வணங்குகிறது பிரீத்தியை! வீரத் திருமகள் – என்று போற்றுகிறது. சோபன் மட்டும்தான், 21 நாடுகளின் துணையுடன் ஒன்றரை லட்சம்பேரைக் கொன்றவர்கள்தான் ஒரிஜினல் வீரர்கள் என்கிறார், வெட்கமில்லாமல். விடுதலை வேள்வியில் உயிரைக் கொடுத்த பிரீத்தி, குயிலி போன்ற வீர வேங்கைகள், அவருக்கு மனித வெடிகுண்டுகளாகத் தெரிகிறார்கள்.black tigers day 2

விடுதலைப் புலிகள் அமைப்பில் கரும்புலிகள் பிரிவு இருந்ததென்றால், அது அல்காய்தாவுக்கு முன்பே உருவான பிரிவல்ல….. குயிலிக்குப் பின்பு 200 ஆண்டுகள் கழித்து, பிரீத்திக்குப் பின்பு 50 ஆண்டுகள் கழித்து உருவான பிரிவு. 1780ல் ஆங்கிலேயரின் ஆயுதக் குவியலைத் தகர்த்து குயிலி வரலாறு படைத்தாள். 1987 ஜூலை 5ம் தேதி, யாழ்ப்பாணம் நெல்லியடியில் ஆயுதங்கள் குவிக்கப்பட்டிருந்த சிங்கள ராணுவ முகாமை அடியோடு தகர்த்து கேப்டன் மில்லர் வரலாறு படைத்தான். இரண்டுக்குமே அடிப்படை விடுதலை வேட்கையும் தேச பக்தியும் தவிர வேறென்ன!

அடிப்படையில், பிரீத்தி லதாவுக்கும், மில்லருக்கும் சில ஒற்றுமைகள் காணப்படுகின்றன. இருவரின் தந்தையரும், அரசுப் பணியில் இருந்தவர்கள். பிரீத்தியின் தந்தை, சிட்டகாங் நகராட்சியின் ஹெட் கிளார்க். மில்லரின் தந்தை, இலங்கை வங்கியின் மேலாளர். இருவருமே, கல்லூரி மாணவர்களாக இருந்தபோதே விடுதலை இயக்கத்தின்பால் ஈர்க்கப்பட்டவர்கள். பிரீத்திக்கு 20 வயது, மில்லருக்கு 21 வயது. ‘நாய்களும் இந்தியர்களும் உள்ளே வரக்கூடாது’ என்கிற அறிவிப்பு பிரீத்தியின் கோபாவேசத்துக்குக் காரணமாக இருந்தது. தன்னுடைய தாய் மண்ணுக்குள் வந்து சிங்கள மிருகங்கள் முகாம் அமைத்திருந்தது மில்லரின் தாக்குதலுக்குக் காரணமாக இருந்தது.

யாழ்ப்பாணத்தில் மாணவர்கள் பற்றியெல்லாம் சிங்கள அரசு ஒருபோதும் கவலைப்பட்டதில்லை. நெல்லியடியில் இருந்த மகாவித்தியாலயம் (மத்தியக் கல்லூரி), சிங்கள ராணுவ முகாமாகவே மாற்றப்பட்டிருந்தது. ஆயிரத்துக்கும் மேலான ராணுவத்தினர் குவிக்கப்பட்டிருந்தனர். ஆயுதக் கிடங்காகத் திகழ்ந்தது அது. மிகப்பெரிய தாக்குதல் ஒன்றுக்கு ராணுவம் தயாராகிக் கொண்டிருந்தது.

அந்த நெல்லியடி ராணுவ முகாமைத் தகர்ப்பது – என்கிற முடிவு எடுக்கப்பட்டவுடன், உயிருக்கு ஆபத்தான அப் பணியைத் துணிவுடன் ஏற்றவன் மில்லர். வெடிபொருள் நிரப்பப்பட்ட வாகனம் ஒன்றில் முகாமுக்குள் நுழைந்து வெடிபொருட்களை வெடிக்க வைப்பது – என்பது திட்டம். முதல் வாகனத்தில் மில்லர் செல்வதென்றும், அடுத்த வாகனத்தில் மில்லரைத் தொடர ரஷீக் தயாராக இருப்பதென்றும் ஏற்பாடு.

முகாமின் அண்மைச் சாலையில், பெரிய பெரிய மரக்கட்டைகள் சாலைக்குக் குறுக்கே புதைக்கப்பட்டு, செயற்கைத் தடைகள் உருவாக்கப் பட்டிருந்தன. அந்தத் தடைகளை அகற்றும் பொறுப்பு கமல் தலைமையிலான குழுவிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டிருந்தது. (கமலின் தந்தை, நாடாளுமன்ற உறுப்பினராக இருந்தவர்.) தாக்குதலையொட்டி, இரவோடிரவாக ராணுவ முகாமைச் சுற்றி வளைக்க, பல பகுதிகளிலிருந்தும் ஆண் போராளிகளும் பெண் போராளிகளும் நெல்லியடிக்கு வரவழைக்கப்பட்டிருந்தனர்.

தாக்குதல் வாகனத்தில் வெடிபொருட்களை ஏற்றுவதிலிருந்து, அவை வெடிப்பதற்கான இணைப்பைக் கொடுப்பதுவரை அனைத்துப் பணிகளிலும் தன்னை இணைத்துக் கொண்டான் மில்லர். என்ன செய்ய முடிவெடுத்திருந்தானோ, அதன் பிரதிபலிப்பு அறவே இல்லை அவன் முகத்தில். தன்னுடைய சவப்பெட்டியைத் தானே தயாரிப்பவனாக, உற்சாகமாக ஓடி ஓடி அந்த வாகனத்தை அவன் தயார் செய்ததைப் பார்த்தவர்கள் கலங்கினர். எந்த நிலையிலும் தாக்குதல் முயற்சி தோல்வி அடைந்துவிடக் கூடாது என்கிற அக்கறையோடு ஒவ்வொன்றையும் தன் கண்காணிப்பிலேயே செய்துகொண்டான் அவன். அப்படியொரு மனநிலை, மரணத்தைக் கண்டு அஞ்சாத மாவீரர்களுக்கே உரியது.

முகாமின் உச்சியிலிருந்த காவலரண் தகர்க்கப்படுவதுதான், தாக்குதலின் முதல் கட்டம். திட்டமிட்டபடி காவலரண் தகர்க்கப்பட்டதும், மில்லரின் வாகனம் உறுமியபடி புறப்பட்டது. மில்லர் ஓட்ட, அருகில் அமர்ந்திருந்தான் அவனது தோழனான பிரபு. வாகனத்தைக் கிளப்பும்வரை பிரபுவிடம் நகைச்சுவையாக எதையோ சொல்லி மனம்விட்டுச் சிரித்துக் கொண்டிருந்தான் மில்லர்.

காவலரண் தகர்க்கப்பட்டதும், முகாமைச் சுற்றி வளைத்திருந்த போராளிகள் துப்பாக்கிகளால் சுடத் தொடங்கினர். இந்தத் திடீர்த் தாக்குதலால், ராணுவ முகாமில் பதற்றம் ஏற்பட்டது. அந்தக் குழப்பமான சூழ்நிலைக்கிடையே, சாலைத் தடையாகப் புதைக்கப்பட்டிருந்த பெரிய பெரிய மரக்கட்டைகளை வெடிவைத்துத் தகர்த்துக் கொண்டிருந்தார்கள், கமலும் தோழர்களும், அந்த இருளிலும். தடைகள் தூள்தூளாகச் சிதற, மில்லருக்கு கிரீன் சிக்னல் தரப்பட்டது. மெதுவாக வந்துகொண்டிருந்த மில்லரின் வாகனம் வேகமெடுத்தது.

மில்லரின் அருகே அமர்ந்திருந்த பிரபு, திட்டமிட்டபடி கீழே குதிக்காததால், அவனைக் கீழே தள்ளிவிட்டான் மில்லர். கீழே விழுந்தபிறகும் எழுந்து வாகனத்துடனேயே ஓடிவந்த பிரபு – ‘எப்படியும் திரும்பி வந்துடு’ என்றான் மில்லரிடம். அது, தமிழினத்துக்கான வீரஞ்செறிந்த போரில் உயிரையும் கொடுத்துப் போராடிய மாவீரர்களின் ஈரஞ்செறிந்த இதயத்தின் வார்த்தைகள். பிரபு சொல்லிக் கொண்டேயிருக்க, சீறிப்பாய்ந்து முன்னேறிச் சென்றது மில்லரின் வாகனம்.

மில்லரின் வாகனம் முகாமை நெருங்குவதைக் கண்டனர், முகாமைச் சுற்றி வளைத்துத் தாக்கிக் கொண்டிருந்த போராளிகள். நடக்கப் போவதை அறிந்து, ஏற்கெனவே தங்களுக்குத் தெரிவித்திருந்தபடி, சற்றுப் பின்வாங்கி நின்றனர் அவர்கள். முகாமுக்குள்ளிருந்து மில்லரின் வாகனத்தை நோக்கி இயந்திரத் துப்பாக்கிகள் முழங்கின. தொலைவில் இருந்து போராளிகள் திருப்பிச் சுட்டனர். இந்தக் குண்டுமழைக்கிடையே முகாமை நெருங்கியது, மில்லரின் வாகனம். முகாமின் பிரதான வாயிலை இடித்தபடி பெருத்த ஒலியுடன் வெடித்துச் சிதறியது அது.

கற்கோட்டை போன்று இருந்த அந்த ராட்சச ராணுவ முகாம் கண்ணிமைக்கும் பொழுதில் கற்குவியலாக நொறுங்கியது. மில்லரின் தாக்குதல் முழுமையாக வெற்றி பெற்றதைப் பார்த்த போராளிகள், பின்வாங்கியிருந்த இடங்களிலிருந்து முகாமை நோக்கி முன்னேறி ஓடினர். கல்லூரி வளாகத்துக்குள் ஓடிய பெண் போராளிகள், மில்லரின் வாகனத்தைத் தான் முதலில் நெருங்கினர், ஒருவேளை மில்லர் உயிர்பிழைத்திருந்தால்…. என்கிற இதயத் தவிப்புடன்! ஆனால், மில்லரின் வாகனம் அடையாளம் காண இயலாத அளவுக்குச் சிதைந்து கிடந்தது.Black Tigers strong people

முகாமுக்குள் நுழைந்த போராளிகளைப் பார்த்து, உயிர் பிழைத்திருந்த ராணுவத்தினர் ஓட்டம் பிடித்தனர். போராளிகளின் இலக்கு, அதிலும் குறிப்பாக பெண் போராளிகளின் இலக்கு, முகாமில் எஞ்சியிருக்கும் ஆயுதங்களைக் கைப்பற்றுவது. அந்தப் பணியில் அவர்கள் கவனம் செலுத்த, ராணுவ ஹெலிகாப்டர்கள் விரைந்துவந்து தாக்கத் தொடங்கின. கைப்பற்றிய ஆயுதங்களுடன் பின்வாங்கினர் போராளிகள்.

மில்லரின் தாக்குதலில் 120 ராணுவத்தினர் கொல்லப்பட்டனர். நூற்றுக்கும் மேற்பட்டோர் படுகாயமடைந்தனர். பெருந்தொகை ஆயுதங்களைப் போராளிகள் கைப்பற்றினர்.

தாக்குதல் முடிந்தபிறகுதான் தெரிந்தது, சாலைத் தடைகளை வெற்றிகரமாக அகற்றிய கமல் – தொடர்ந்து நடந்த தாக்குதலில் வீர மரணம் அடைந்திருந்தது. நெஞ்சில் காயத்துடன் இருந்த கமலின் உடலைப் போராளிகள் மீட்டனர்.

மில்லரின் தற்கொடைத் தாக்குதல், திட்டமிட்டபடியே நிறைவேறியது என்கிற அளவில் மிகப்பெரிய வெற்றி என்றாலும், மில்லர் என்கிற அந்த ஈடு இணையற்ற மாவீரனின் தியாகம் ஒட்டுமொத்தத் தமிழினத்தையும் கண்கலங்க வைத்தது. போதிய அளவு ஆயுதங்கள் இல்லாதது பலவீனம்தான் என்றாலும், மன உறுதி என்னும் மகத்தான ஆயுதத்தால் தன் இனத்தின் பலத்தை உலகுக்கு உணர்த்திய முதல் கரும்புலி மாவீரன் – கேப்டன் மில்லர். நெல்லியடி முகாமை மில்லர் தகர்த்ததுதான் முதல் கரும்புலித் தாக்குதல். அந்த ஜூலை 5ம் தேதியைத்தான் கரும்புலி நாளாக இன்றைக்கும் கண்ணீரோடு கடைப்பிடிக்கின்றனர், உலகெங்கும் சிதறிக் கிடக்கும் ஈழத்து உறவுகள்.

மில்லரின் தாக்குதலைத் தொடங்கி வைத்தவள் சுஜி என்கிற ஒரு சகோதரி. குறிபார்த்து எறிகுண்டை எறிவதில் வல்லவள். வாகனத்தில் காத்திருந்த மில்லர், சாலைத் தடைகளைத் தகர்க்கக் காத்திருந்த கமல் – இருவருமே, முகாமின் உச்சியிலிருந்த காவலரண் தகர்க்கப்பட்ட பிறகுதான் களத்தில் இறங்கவேண்டும் என்று தெரிவிக்கப்பட்டிருந்தது. அதற்காகக் காத்திருந்தார்கள் அவர்கள். காவலரணைத் தகர்க்கும் பணி சுஜியிடம்தான் ஒப்படைக்கப் பட்டிருந்தது. கொடுத்த வேலையை முதல் தாக்குதலிலேயே செய்து முடித்தாள் சுஜி. அவள் வீசிய முதல் எறிகுண்டிலேயே, தகர்ந்து சரிந்தது காவலரண். அடுத்த கணமே களத்தில் இறங்கினர் கமலும், மில்லரும்!

மில்லரின் வாகனம் முகாமை நெருங்கியபோது, சுஜியும் பெண்களும் தரையோடு தரையாகப் படுத்துக் கொண்டனர். திருமதி.அடேல் பாலசிங்கம் தன் நூலில் அதைப் பதிவு செய்தார். மில்லரின் வாகனம் முகாமைத் தகர்த்தபோது ஏற்பட்ட பெருத்த ஓசையைக் கேட்ட சுஜியும் அவளது தோழிகளும், ஆர்வத்தை அடக்க முடியாமல் தலையைமட்டும் உயர்த்திப் பார்த்தார்களாம்! அந்தக் கற்கோட்டை எரிமலை மாதிரி வெடித்துச் சிதறியதை அவர்கள் கண்டனர் – என்கிறார் அடேல்.

ஆணுக்கிங்கே பெண் இளைப்பில்லை – என்பதை, வீரஞ்செறிந்த எங்கள் ஈழச் சகோதரிகள் உலகுக்கு உணர்த்திய எண்ணற்ற தருணங்களில், ஜூலை 5ம் தேதியும் ஒன்று. மில்லரின் கடமை முழுமையடைய நெல்லியடி களத்தில் அவர்கள் துணை நின்றார்கள். ஒரு சில ஆண்டுகளில், மில்லரின் வழியில் தங்களையே தர, அங்கயற்கண்ணிகளாகவும் உருவெடுத்தார்கள். அவர்களின் வீரத்தை உணரமுடியுமா சோபன் போன்ற ஏஜெண்டுகளால்!

இலங்கையில் நடந்தது இனப்படுகொலை என்பதையே மூடிமறைத்து ராஜபட்சேக்களைக் காப்பாற்ற முயல்பவர்கள் சோபன் தாஸ் குப்தாக்கள். இனப்படுகொலை செய்ய ஆயுதம் கொடுத்த இந்தியாவையும் காப்பாற்றியாகவேண்டும் அவர்களுக்கு! இனப் படுகொலைக்குத் துணைபோன இந்தியாவை இவர்கள் கண்டிக்க வேண்டும் என்று நாம் எதிர்பார்க்கவும் இல்லை. அதற்காக, இவர்கள் கொண்டுபோய்க் குவித்த ஆயுதங்களை… இவர்களது சதிகளை… தங்கள் உயிராயுதத்தால் தகர்த்த கரும்புலி மாவீரர்களை ‘மனித வெடிகுண்டு’ என்றெல்லாம் சிறுமைப்படுத்தும் திமிருடன் திரிவதை நாம் வேடிக்கை பார்க்க முடியாது.

தாங்கள்தான் நாட்டாமை என்பதைக் காட்ட வேண்டுமாம் இவர்கள்… அதற்காக, அடித்துக் கொல்லும் இனத்துக்கு ஆயுதங்களும், அடிபட்டுச் சாகும் இனத்துக்கு சோற்றுப் பொட்டலமும் கொடுப்பார்களாம்! இப்படிப்பட்ட நயவஞ்சகர்களுக்கு, உயிரச்சம் துறந்த விடுதலைப் போர் வீரர்களைப் பற்றிப் பேச என்ன தகுதி இருக்கிறது? தங்கள் தாய் மண்ணையும், தங்கள் மக்களையும் காக்க உயிரையும் கொடுத்துப் போராடிய அந்த மாவீரர்களைப் பார்த்து சுண்டுவிரலையாவது நீட்டலாமா இவர்கள்? யாரைப் பார்த்துப் பேசுகிறோம் என்று யோசித்துப் பார்க்கவேண்டாமா? இவர்களது தோழர்களைப் போல, பிணங்களைக்கூட கற்பழித்த காட்டுமிராண்டிகளா அந்தப் போராளிகள்!

தன்மீது வலுக்கட்டாயமாகத் திணிக்கப்படும் ஒவ்வொரு அடக்குமுறைக்கு எதிராகவும் மானுடம் கிளர்ந்து எழும் – என்பது கலகப் பொது நியதி அல்ல, உலகப் பொது நியதி. அப்பாவி மக்கள் மீது தங்கள் முடிவுகளைத் திணிக்கும் எவரும் இதை உணர்ந்துகொள்ள வேண்டும். அடக்கப்படுகிற இனம்தான், உயிரைப்பற்றிக் கவலைப்படாமல் திருப்பி அடிக்கும். உனக்கு இழப்பதற்கு ஆயிரம் இருக்கலாம், அவர்களுக்கு இழப்பதற்கு உயிரைத் தவிர வேறென்ன இருக்கிறது?

“ஈழ விடுதலைக்கான போரில் அனைத்து விடுதலை இயக்கங்களையும் சேர்ந்த ஐம்பதாயிரம் போராளிகளையும், 3 லட்சத்துக்கு அதிகமான பொதுமக்களையும், கோடிக் கணக்கான உடைமைகளையும் இழந்துள்ளோம்” என்கிறார் வன்னி மாவட்ட நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் சிவசக்தி ஆனந்தன். வடகிழக்கில் 90 ஆயிரம் பேர் விதவைகளாக இருப்பதையும், அவர்களில் 50 ஆயிரத்துக்கும் மேற்பட்டோர் போராளிகளின் குடும்பத்தினர் என்பதையும் துயரத்துடன் அவர் பதிவு செய்யும்போது, குற்ற உணர்வில் குறுகிப் போய்விடுகிறோம்.

இந்த அளவுக்கு நசுக்கப்பட்ட பிறகும், இன்றைக்கு சர்வதேசமும் ஈழத்தைப் பற்றிப் பேசுவதற்கு என்ன காரணம்? அதையும், ஆனந்தனே சொல்கிறார் – “எங்கள் போராளிகளின் – பொதுமக்களின் உயிர்த் தியாகம்தான், சர்வதேசத்தையும் இன்று பேசவைக்கிறது!” இப்போது சொல்லுங்கள்…. மில்லர்களின் தியாகமும், அங்கயற்கண்ணிகளின் தியாகமும் லட்சோப லட்சம் மக்களின் தியாகமும் வீணாகிவிட்டதா என்ன? இன்றைக்கும் நமது அடையாளங்களாகத் திகழ்பவர்கள், அவர்களன்றி வேறுயார்?

குயிலிகள், பிரீத்தி லதாக்கள், மில்லர்கள், அங்கயற்கண்ணிகள் – என்று அத்தனை உயிரிலும் உறைந்திருந்தது, விடுதலை வேட்கை என்கிற உன்னத லட்சியம். இன்னொரு இனத்தை அழிக்கும் முயற்சியில் உயிரிழக்கவில்லை இவர்கள். தங்கள் இனத்தை ஆயுதங்களோடு சுற்றி வளைத்தவர்களை அழிக்கத் தங்களைத் தாங்களே ஆயுதமாக்கிக் கொண்டார்கள்… தங்களைத் தாங்களே அழித்துக் கொண்டார்கள். இவர்களைக் கொண்டாடாமல், வேறெவரை நாம் கொண்டாடப் போகிறோம்?

கரும்புலிகள்: வீசும் காற்றுடன் கலந்தவர்கள்

prabakaran with black tigers

தாயகம் முழுவதும் சிங்கள பேரினவாதத்தின் ஆளுகைக்குள் இருக்கும் ஒரு மந்தமான பெருமௌனப் பொழுதொன்றில் இம்முறை கரும்புலிகள் நாள் வந்துள்ளது.

விடுதலைப் போராளிகள் என்றாலேயே தங்களை முழுமையாக அர்ப்பணித்தவர்கள் என்பதே ஆகும். அதிலும் கரும்புலிகள் இன்னும் முன்னின்றவர்கள். நாள்குறித்து, இடம் தெரிவு செய்து, நிதானம் காத்து, நாள்க் கணக்கான வருடக் கணக்கான பொறுமை கடைப்பிடித்து இலக்கின் அண்மையில் போய் வெடிக்கும் தற்கொடையாளர்களின் தியாகம் ஒப்புவமை இல்லாதது.

தமிழர்களின் விடுதலைப் போராட்டத்தின் அதி உயர்ந்ததும், உச்சமானதுமான போர் ஆயுதமாகவே கரும்புலிகள் எழுந்திருந்தார்கள். உலக வரலாறு முழுவதும் சமூக மாற்றங்களுக்காகவும், சுதந்திரத்துக்காகவும், உரிமைகளுக்காகவும் எண்ணிலடங்காத போராட்டங் ள் நடைபெற்றுள்ளன.

அந்தப் போராட்டங்களுக்கு உள்ளாகவே உலக வரலாறு நகர்ந்து வந்துள்ளது. அப்படியான அனைத்து போராட்டங்களிலும் வெளிக்காட்டப்பட்ட அர்ப்பணிப்புகளில் மிக உயர்ந்த ஈகத்தை செய்தவர்களில் கரும்புலிகள் முதன்மையானவர்களாக என்றும் இருப்பார்கள்.

தேசியத் தலைவர் கரும்புலிகளின் உருவாக்கம் பற்றி சொன்னதைப் போலவே ‘பலவீனமான எமது இனத்தின் பலமிக்க ஆயுதம்’ என்பதே கரும்புலிகள் என்பதற்கான வரைவிலக்கணமாக எக்காலமும் இருக்கும்.

இதற்கு முன்னரே எல்லோரும் சொன்னதைப்போலவே கரும்புலிகள் பற்றி முழுமையாக எழுதவோ பேசவோ யாராலும் முடியாதிருக்கும். ஆனாலும் கரும்புலிகளை எழுதவோ பேசவோ மறுத்து தமிழர் வரலாறு எழுதப்பட இனி முடியாது.

நீண்ட நாள்க்கணக்கான, மாதக்கணக்காக நீடிக்கும் சமர்கள் செய்து முடிப்பவற்றை கரும்புலிகள் ஒரு நொடிக்குள் தங்களின் வெடி அதிர்வுடன் செய்து முடித்திருக்கிறார்கள்.

பல நூற்றுக்கணக்கான, ஆயிரக்கணக்கான வீரர்கள் இணைந்து செய்து முடிக்க வேண்டிய முன்னெடுப்பை கரும்புலி தனி ஒருமனிதனாக செய்து முடித்திருப்பான்.

எந்த யுத்தவரையறையும் ,போரியல் வியூகமும் அவர்களை அளவெடுக்க முடிந்ததில்லை. வெறும் கட்டுரையால் அவர்களின் விஸ்வரூபத்தை வெளிக்காட்டுவது கொஞ்சம் கடினம் என்பதால் ஒரு சின்னக் கவிதையால் அவர்களை எழுதுகிறேன்.

அக்கினிக்குஞ்சுகள்
ஆதிக்கப்பெரும் காடெரிக்க எழுந்த

அக்கினிக்குஞ்சுகளின் நாள் யூலை5.

தேச விடுதலைக்காக தேகமுழுதும்

வெடிகுண்டு காவிய வீரக் கரும்புலிகளின்

நினைவு சுமந்த பொழுது அது.

கரும்புலிகள்!

காரிருளே எங்கும் நிறைந்த

இரவைக் கிழித்து

சோதிப்பெரு வெளிச்சம் காட்டிய

எங்களின் குட்டிச் சூரியன்கள்.

வெந்நீர் விரலில பட்டாலே

விதி முடிந்தது போல கதறும்

நம்மில் இருந்து

வெடியதிர்வில் உடல்சிதறும்

நேரம் அறிந்தும் புன்னகை ஒன்றுடனேயே

உலாவந்த அதிசயப் பிறவிகள் இவர்கள்.

உயிர்பூவை ஒருகணத்தில் ஊதிவிட்டு

வெடியதிர்வை திசைகளெங்கும் பரவவிட்டு

உடல்சிதறப் போய்வெடிக்கும் உன்னதத்தின்

உன்னதங்கள் இவர்கள்.

போய்வெடிக்கும் நேரம் தெரிந்திருந்தும்

ஏதும் கலக்கமின்றி இலக்கை தேடிநடந்து

ஒரு சின்ன நொடிக்குள்ளாக

காற்றில் கலந்துவிட இவர்களால்

எப்படித்தான் முடிகிறதோ..?

எல்லோருக்குள்ளும் இல்லாத பெருநெருப்பு

எப்படியாய் இவர்களுக்குள் மட்டும்

மையம் கொள்கிறதோ…

சின்னத் தடிமன் காய்ச்சல் என்றாலே

இல்லாத மருந்தெல்லாம் தேடும் உலகில்

எல்லாம் உதறிவிட்டு போய்வெடிக்க

இவர்களுக்கு மட்டும் எப்படி முடிகிறது..?

தங்களையே தற்கொடைதந்த எங்கள்

பிள்ளைகளுக்காய் என்ன கைமாறு செய்தால்

நன்றிக்கடனை அடைக்கலாம் நாம்.

கைகுவித்து கும்பிடலாம்.

கவிதை வடிக்கலாம்.- நினைவுப்

பொழுதில் ஒன்றுகூடலாம்.

ஏதோ ஒரு மலரை எடுத்து அவர்

நினைவில் வைக்கலாம்.- ஆனால்

இவை மட்டும் போதுமா அவர்

நினைவை மீட்க..?

இன்னும் இருள்கலையாதிருக்கும்

எங்கள் தேசத்தின் விடுதலைக்காய்

ஏதேனும் செய்வதுதான்

இந்த அக்கினிக் குஞ்சுகளுக்கு

எம்மால் ஆன நன்றிகள் ஆகும்.

– ச.ச.முத்து

வீரவணக்கம்: ஆடி மாதம் வீரகாவியமான மாவீரர்கள்

ltte veeravanakam 2

தமிழீழ தாயக விடுதலைக்காய் தமது இன்னுயிரை ஈந்த இந்த வீரமறவர்களிற்கு எமது வீரவணக்கங்கள்.

ஆடி மாதம் வீரச்சாவைத் தழுவிய ஏனைய மாவீரர்களிற்கும் எமது வீரவணக்கங்கள்.

******

July 3rd

July 4th

July 5th

July 8th

July 9th

July 12th

July 15th

July 15th

July 16

July 18th

July 21st

July 21st

July 23rd, 2012

July 24th

July 26th

July 27th

July 29th

July 29th

July 31st

****

ltte veeravanakam 2

Up ↑